Ozan Bazman
@oznbzmn
İz kâle lehû rabbuhû eslim kâle eslemtu li rabbil âlemîn.
İzmir
3 Ekim 1996
81 kütüphaneci puanı
1374 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
EDEBİYAT DÜNYASININ YAPI TAŞIEdebiyat
Gazap Üzümleri;
John Steinbeck 'in kitaplarını daha önce okudum, anlatış tarzını, olayları yorumlayışını, mekanları ve olayları az çok bilirim. Buna dayanarak, cevredeki yorumları da okuyarak yaklaşık bir sene önce kitabı almak için 3 ay bir fiil aradım, baskısı bittiği içinde bulmak zor oldu. Kitaptan beklentim yazdığı önceki romanlarından dolayı büyüktü ve okuduktan sonra beklentimin çok üzerinde bir başyapıt olduğunu anladım.
1 sene boyunca kitabın büyüsü bozulmasın diye midir bilmiyorum okumadım ve şuan da okumadığım o zamana, o büyüyü bozmadığıma üzülüyorum, çünkü bu kadar hayattan bir hikaye, bu kadar beni içine çeken bir romanı bekletmek, bir kitaptan beklediğin anlamdan uzak kalmana sebep oluyor.
Kitaba geçecek olursak;
Bir cehennem kaç acıyla oluşur bu dünyada? Toz fırtınalarıyla tarladaki mahsulün mahvolması, Büyük Buhran’da bankaların topraklara el koyması ve sonunda, göçle gelen sefalet… Bir otomobili kamyona dönüştürerek çıktıkları mecburi yolculukta, acılarını ve açlıklarını, düşlerini ve öfkelerini de peşlerinden sürüklüyor Joad ailesi. Gazap Üzümleri, kaygı dolu günleri sessiz bir başkaldırıyla aşmaya çalışan insanların romanı.
John Steinbeck’in ‘Gazap Üzümleri’, tam anlamıyla bir dayanışma destanıdır. Yoksulların dayanışması ve örgütlenmesinin destanı. John Steinbeck (1902-1968), 1938 yılı Şubat’ında arkadaşı Elizabeth Otis’e göçmen tarım işçilerinin durumuyla ilgili olarak, şöyle yazmıştı:
“İçerlerdeki koyaklara doğru gitmek istiyorum. Oralarda beş bin aile açlıktan ölmek üzere. Hükümet bu insanlara yiyecek ve ilaç yardımı yapmaya çalışıyor. Ama bu yardımları, çıkarcı faşist gruplarla çıkarcı bankalar ve yardımı sabote etmeye çalışan, dengeli bir bütçe için kıyamet koparan büyük üreticiler aracılığıyla yapıyor. Bir çadırda yirmi kişi, çiçek
Reklam
Lawrence - Gülümseme...
Bir kitabı okurken içeriğinin bize anlam kattığını, ders verdiğini veyahut etkilediğini bekleyebiliriz. Ama bu kitapta bunların hiçbirisini bulamayabilirsiniz. Ne bir amaca hizmet ediyor, ne de bir sonuca bağlanıyor. Kısa hikayeleri oldum olası çok severim fakat, başladığımda hakkında bir fikrim olmadığı bir kitabın, sonunu da bu şekilde tamamlamak okumaya ihanettir.
Ben kitabı beğenmedim. Okumak isteyenler ise kendi anlam arayışında birşeyler bulabilirlerse, okusunlar derim... İyi okumalar...
Hafif spoiler içerirEdebiyat
Yine adını çok duyduğum, hikayesinin defalarca kulağıma geldiği bir kitabı okudum. Öyle sıradışı, öyle şiirsel bir kitap ki, kendini bir filmin içinde, hayal gücünüzde yarattığınız bir filmin içinde hissedebiliyorsunuz. Hikaye belli yöneten sizsiniz.
İnsanın karanlık yüzünü gözler önüne seren Jose Saramago, belki de asrın bütün karanlık yüzünü, insanların bir felakette içindeki kötülüklerini bu kadar dışa vurmasını müthiş bir hayal gücü ile tanımlamış. Okuduğuma pişman olmadığım, ürkütücü hikayesine rağmen bir sonraki sayfada neler olacağını heyecanla beklediğim sürükleyici bir maceraydı.
Kitabın Kısa Özeti;
Adı bilinmeyen bir ülkenin adı bilinmeyen bir kentinde, arabasının direksiyonunda trafik ışığının yeşile dönmesini bekleyen bir adam ansızın kör olur. Ancak karanlıklara değil, bembeyaz bir boşluğa gömülür. Arkasından, körlük salgını bütün kente, hatta bütün ülkeye yayılır. Ne yönetim kalır ülkede, ne de düzen; bütün körler karantinaya alınır. Hayal bile edilemeyecek bir kaos, pislik, açlık ve zorbalık hüküm sürmektedir artık. Yaşam durmuştur, insanların tek çabası, ne pahasına olursa olsun hayatta kalmaktır. Roman, kentteki akıl hastanesinde karantinaya alınan, oradan kurtulunca da birbirinden ayrılmayan, biri çocuk yedi kişiye odaklanır. Aralarında, bütün kentte gözleri gören tek kişi olan ve gruptakilere rehberlik eden bir kadın da vardır. Bu yedi kişi, cehenneme dönen bu kentte, hayatta kalabilmek için inanılmaz bir mücadele verir. Saramago’nun müthiş bir gözlem gücüyle betimlediği bu kaotik dünya, insanın karanlık yüzünün simgesi.
Körlük, ürkütücü bir roman, beklenmedik bir felaketi yaşayan bir toplumun nasıl çöktüğünün, nasıl bencilleştiğinin ve değer yargılarını yitirdiğinin hikâyesi. Konusunun ürkütücülüğüne rağmen olağanüstü bir şiirsellikle anlatılmış
Derin bir nefes veriyorum ve Tutunamayanlar bitiyor. Başlarken anlam veremediğim bu kitabın sonuna gelirken, anlamların arasında kayboldum. Neden başladım sorusunu, hiç bitmesin ile değiştirdim.
Oğuz Atay kitabın bir bölümünde şöyle özetliyor Tutunamayanlar'ı ;
“...bu kitap ne ciddi kavgaların, ne büyük ve yaygın sıkıntıların, ne de ezilen insanların romanıdır; bu kitap, mustarip bir ruhun iç çekilişlerinin romanıdır.”
Daha önce Dostoyevski 'nin Yeraltından Notlar kitabını okurken biraz olsun anlaşılmanın tadına vardığımı düşünüyordum ama bilmiyordum ki Tutunamayanlar’da en küçük ayrıntının bile sende binlerce karşılığa denk gelecek, senin bile önemsemediğin o küçük ayrıntıları gün yüzüne çıkarıp, yüzüne vuracak.
Ruhumun derinlerinde bastırılmış, anlaşılmamış, karşılık bulamamış birçok duygunun bu kitapta gün yüzüne çıkacağını inanın ummuyordum. Kitabı öneriyor muyum diye soracak olursanız eğer şiddetle, hiddetle, şevkle öneriyorum. Hayatınızın önemli bir yapı taşı olacak.
Abartıldığı kadar güzel olan, nadir bir kitap. Oğuz Atay'a ve tüm Tutunamayanlara selam olsun
Kitabın ilk 65 sayfası gerçekten çok güzel ve bilgi verici, gerçekleri ortaya çıkarıcı bir tutum benimsemişti. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’e (s.a.v.), Tolstoy gibi büyük bir yazarın inanması, onun dinini ve Rabbini benimsemesi ve ona övgüler yağdırması çok güzel bir his bıraktı yüreğimde, mutlu oldum.
Ama kitabın 65'nci sayfasından sonra, Tolstoy’un İtiraflarım kitabının bölümlerinin kitapta yer alması, aynı bölümlerin kitapta yer bulması kitabın özgünlüğü açısından yaralıyıcı olmuş. Bilgi vermek amacıyla kullanılabilecek, Tolstoy’un görüşlerini gözler önüne serebilecek bir bölüm bunu kabul ediyorum ama Tolstoy’un dinimize ve Peygamber efendimize bakış açısını, sözlerini ve görüşlerini daha fazla görmeyi beklediğim bir kitap olduğu için biraz hayal kırıklığına uğradım.
Kitap genel itibariyle çok güzel bir kitap lakin Tolstoy’un İtiraflarım kitabını okumadıysanız...
Reklam