#morsandıktakiyazılar
Kitap adı: Iyileşen Çocukluğum,
İyileşen Anneliğim
Yazar adı: Hatice Kübra Tongar
Sayfa sayısı: 192
Kitap türü: Psikoloji, Çocuk Psikoşojisi
Bazen farklı tarz kitaplar okumak insana bir çok şey katıyor, yeri geliyor insan kendiyle yüzleşiyor, yeri geliyor yaşadığı bir sorunun cevabını buluyor okuduklarında.
Yazar kitabında kadınların, çocukluğunda yaşadıkları travmaları kaleme almış.
En büyük travma ise duygusal travma olduğundan bahsetmiş. İyileşmek ya da yaralarını iyileştirme adına bir kaç çalışma örneği de kitapta mevcut
Çocuk eğitirken yapılan hataları örnek vererek sık sık okuyorsunuz kitapta.
"en yaralı kadın, içindeki çocuğun asla çocukluğunu yaşayamadığı, bir kadının yarasıdır, onu iyileştirmeden, nasıl onun iyi bir anne olmasını beklersiniz ki..."
Bir diğer önemli konu, özsevgi özşefkat ve özgüven, bir çok kadında bunlar eksik çünkü toplumumuzda bunlar tabu olarak karşımıza çıkıyor. Kadından birey yetiştirmesini beklerler ama kendine zaman ayırması bencillik olarak nitelerler.
Çocukluğunda travma yaşayan bir anne, kendi çocuğuna ya aynı şekilde davranır, ya da ben bu hataları yapmayacağım diyendir
Bir çok birey, çocukluğunda yaşadığı her türlü travmayı, yanlış bir şekilde benliğinde "hakedilmiş" kodlamasıyla yaşıyor ömür boyu, taa ki biri çıkıp bunların yanlış olduğunu, söyleyip onu ikna edene kadar.
Kitaptan bazı alıntılar:
- Kendinize canınızı acıtan, yetişkinlik yıllarınıza bahsettiğim olaydaki gibi sızan bilinçdışı kayıtlarınızı sorduğunuzda pek çok anıya ulaşabiliyorsunuz.
-Kabaca bu, "Hayatımızın çoğunu otomatik pilotta yaşıyoruz" demektir.
- Annemizin bizi büyütürken uyguladığı her "sürekli davranış" ebeveynlik klasörümüzde depolanır.
- Çocuklar oldukları gibidirler, rol yapmazlar. Ve fakat kendilerini oldukları haliyle kabul