Zaten olması gereken şeyleri bir lütuf yapmış gibi sunan insanlara hep şaşırıyorum. Hata yapıyor mesela, özür dilemesini bir lütufmuş gibi sunuyor. Ne alaka mesela? Sanki yapması gereken en temel şeyi yapınca ona madalya takmamız gerekiyormuş gibi davranıyorlar. Bir yanlışı fark edip telafi etmeye çalışmak ya da kırdığı kalpten ötürü pişman olmak ekstra bir iyilik değil ki, zaten olması gereken şey. İşin asgari sınırı, başlangıç noktası bu. Bunu bir büyüklük, bize lütfedilmiş bir sadaka gibi pazarlamaya çalışmak gerçekten çok tuhaf.
Sorumluluk almak kimseyi kahraman yapmaz, sadece olması gereken olgunluğa getirir. Sözünü tutmak, saygılı olmak, haksız olduğunda geri adım atmak birer lütuf değil; insan olmanın en temel kuralı.
bugün sınavda kalem oynatamadım ve kağıdı verirken hocadan özür diledim hassas oğlanolmaktan istifa edemiyor muyuz ya
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
yaraladığın insanlardan tüm içtenliğinle
özür dile. kanatlarını kopardığın
kelebekten de bilmeyerek üzerine basıp
geçtiğin böceklerden de.
Beni sevmek bu kadar zor ve yorucuysa, yüklediğim tüm yük için gerçekten özür dilerim. Biliyorum ki ben...
Anlayışlı biri değildim,yaptığım tüm anlar için pişmanım.
Senin için zordu kusurlarla ve çelişkilerle doluyum.
Bazı zamanlar için özür dilerim bazen yorulmana neden oldum.
Lütfen şunu bil ki, asla böyle bir şey yapmak istemedim.
Henüz hiçbir şeyi anlamadın..
Umarım sana vermeye çalıştığım sevgiyi görebilmişsindir.
Beni sevmenin senin için zor göründüğünü düşünüyorsan özür dilerim.
Bu yük, zor olsa da, gösterdiğin sevginin her zerresini değerli buldum.
Ve senin için her zaman sonsuz minnettar olacağım.
Her zaman sevgi gösteremediğimi biliyorum
Doğru yol değildi ama gerçekti.
Bazı günler mesafeliydim ama bu, istemediğim için değildi...
Dağınık olduğumda çekip gideceğinden korkmuştum.. ama sen çoğu kişiden daha uzun süre kaldın.Ve bu benim için çok fazla anlam ifade ediyor...
Kimseye Anlatamadığım Yer..Duygular
Bir yer var içimde.
Ne haritalarda bulunur,
ne de uzun yollar sonunda varılır ona.
Bir yer var içimde;
Kalabalıkların ortasında sessizleşen,
kahkahaların arasında eksilen,
geceleri ise büyüyen bir yer…
Kimse bilmiyor.
İnsan bazen derdini anlatamadığı için değil,
anlatırsa eksileceğini düşündüğü için susar.
Ben de sustum.
Öyle çok sustum ki,
bir süre sonra içimdeki kelimeler
bana yabancı gelmeye başladı.
Bir yağmurun altında yürürken,
bir otobüs camından dışarı bakarken,
bir şarkının tam ortasında dalıp giderken…
Hep aynı yere vardım.
Kendime.
