Ebeveynimiz bizimle sürekli eleştirel, zalimce, manipülatif tavırlarla ilişki kuruyorsa, yetişkinliğimizde tavırları belli belirsiz de olsa benzer tonları taşıyan kişilerin "doğru" insan olduğunu düşünürüz. Önceki sağlıksız ilişki kalıplarını tekrar edebileceğimiz kişilerle beraber olur, daha iyi ya da başka açılardan daha sağlıklı bireylerin yanında kendimizi huzursuz hissederiz. Sağlıklı ilişki kurabilen insanlardan sıkıldığımızı düşünebiliriz çünkü birilerini mutlu etmek, esirgenen şefkate veya onaya erişmek için onları değiştirme mücadelesinden yoksun kalmışızdır.
"Kendimi feda etmek, alıştığım bir davranış kalıbı olduğundan, biri bana ihtiyaç duymuyorken ya da acı çekmiyorken kim olduğuma dair bir fikrim yoktu.''