PulseoftheBook
@ozz_lem
Şu anda okuduğu kitap
PulseoftheBook
, bir kitap okuduPuan vermedi·72 syf.·
11 saatte okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2026 10:57
·2026 37. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Askerin Payına Düşen (Soldier’s Pay - Aşk ve Ölüm) ~ William Faulkner
Merhaba sevgili kitapseverler, William Faulkner kalemini ne kadar çok sevdiğimi ve onun edebiyatına nasıl hayran olduğumu beni tanıyanlar bilir. Bugüne dek okuduğum diğer kitaplarına geriye dönüp baktığımda ve ilk romanı olan Askerin Payına Düşen’i (geçmiş yıllarda dilimize Aşk ve Ölüm adıyla çevrilmiş) elime aldığımda, o muazzam anlatım yapısının nasıl şekillenip geliştiğini görmek beni gerçekten şaşırttı.
Kitabın ismine bakıp bunun siperlerde geçen klasik bir savaş romanı olduğunu düşünmeyin. Faulkner kamerasını savaşın bittiği sonraya sivil hayatın yüzeyselliğine çeviriyor ve kitap bir anda karanlık, kırılgan bir aşk üçgenine dönüşüyor.
Hikâyenin merkezinde, Birinci Dünya Savaşı'ndan yüzü parçalanmış, hafızasını yitirmiş ve adeta yaşayan bir hayalet olarak evine dönen havacı Donald Mahon var. Fakat asıl trajedi Mahon'un bedenindeki yaralarda değil, onu bekleyenlerin ruhundaki çürümüşlükte gizli.
Mahon'u kahraman gibi bekleyen ama yaralı gerçeğiyle yüzleşince ondan iğrenip kaçan nişanlısı Cecily ile trende tanıştığı, kendi kayıplarının yasını tutarken ona tuhaf bir şefkatle bağlanan dul Margaret var. Savaşın asıl yıkımının cephede değil; bu bencilce bekleyişlerde, hayal kırıklıklarında ve sevgisizliğin ortasından koptuğunu anlatıyor bize yazar.
Romandaki asıl trajedi ise yaşarken ölü olma ve anlaşılamamazlık. İşte burada Faulkner ayrıcalığı başlıyor. Yaralı bir ruhla, onu gram anlamayan sığ bir dünyanın çarpışması. Donald Mahon sadece hafızasını veya yüzünü kaybetmemiştir; o aslında cephede ölmüştür ama bedeni eve dönmüştür. Faulkner'ın okura asıl vermek istediği o sarsıcı duygu ise, toplum sahte kahramanlık naraları atarken, savaşın o çirkin, yaralı ve ölmekte olan gerçek yüzünden nasıl
Kumdan Kale Kızları ~ Chris Bohjalian
Merhaba sevgili kitapseverler,
Bazı kitaplar vardır, size başkasının hikâyesini anlatırken bir bakmışsınız ki kendi ailenizin fotoğraf albümüne bakıyorsunuz. Chris Bohjalian'ın Kumdan Kale Kızları işte tam olarak böyle bir kitap.
Bu roman, 1915'te Halep çöllerine sürülen Ermenilerin hikâyesini, yıllar sonra bir torunun gözünden anlatıyor. Ama asıl mesele, hangi milletten olduğumuz değil; bir yerlerden koparılmış olmanın, o ilk düşüş anını merak etmenin evrensel acısı.
Romanın merkezindeki torun Laura, tam da bu acıyı taşıyor. Geçmişin sessizliğini kırmak, büyükannesinin anlatmadıklarını bulmak ve o kumdan kalelerin neden yıkıldığını anlamak istiyor.
Bohjalian, bu ağır konuyu anlatırken asla ajitasyona düşmüyor. Tarihin o karanlık sayfalarını, bir aşk hikâyesinin içine ustaca yediriyor. Kavurucu çölün ortasında, etraftaki onca yıkıma ve ölüme inat kumlardan kaleler yapan o küçük kız çocuklarının masumiyetiyle baş başa bırakıyor bizi. Okur, o kızların oyunlarında kumdan kalelerin aslında ne kadar kırılgan, tek bir rüzgârla silinip gidecek hayatlar olduğunu derinden hissediyor. Ama aynı zamanda, o kaleleri yeniden inşa etme arzusunun, yaşama tutunma güdüsünün ne kadar güçlü olduğunu da...
Romanı asıl güçlü kılan unsurlardan biri ise yapısındaki zaman kırılmaları. Bohjalian, hikâyeyi 1915 ve günümüz arasında gidip gelerek anlatıyor. Bu ileri geri anlatım sadece bir kurgu tekniği değil; romanın ana temasını oluşturan kuşaklar arası bağ'ın ve hafıza aktarımının da birebir yansıması. Laura büyükannesinin geçmişini araştırdıkça; bulduğu her belgede, dokunduğu her fotoğrafta anlatı da o ana ışınlanıyor. Bu bağ, tarihin sadece kitaplarda yazan bir bilgi yığını olmadığını, aksine bugünkü kimliğimizi şekillendiren canlı bir organizma
