Şöyle bir düşünülüp taşınıldığında iyi insanların hepsinin de neşeli oldukları ortaya çıkar. Neşeli olmak her zaman iyidir, bir şeyin de göstergesidir. Daha yaşarken ölümsüzlüğe ulaşmak gibi bir şeydir.
“Şimdi”, evet. Fakat bu şimdi’yi yaşatmayan, onu karartan bir dünyada nasıl yaşamalı ki “şimdi”yi yaşamak hak edilebilsin.
Kısa, çok kısa bir süre için bile olsa.
Çünkü aslolan, uzun yaşamaktan çok, doğru ve yoğun yaşamaktır...
“...Ah şimdi, şimdi,şimdi, yalnızca şimdi, her şeyden önce şimdi ve şimdiki senden başka şimdi yok ve şimdi senin peygamberindir. Şimdi, sonsuza dek şimdi. Gel şimdi, şimdi, çünkü şimdiden başka şimdi yok.”