İntihar notları, aslında iletişime geçme gayretleridir. İletişim kurmak için gösterilen nihai ve genellikle umutsuz çabalardır: son bir temas kurma hamleleri.
İntihar, bizi esir alan şeyden kendimizi kurtarma kararlılığıdır. Zihinden, akıldan, beyinden, gözlerimizin arkasında bir yerlerde hummalı etkinliklerin yaşandığı o muğlak mıntıkadan.
İntihara meyilli depresyon, soğuk, tedirgin edici bir korku ve amansız bir çaresizlik halidir. Hayatta en sevdiğiniz şeyler, elinizden kayıp gider. Bütün gün ve gece boyunca her şey bir çabaya dönüşür. Umut yoktur, amaç yoktur, hiçbir şey yoktur.
Eğer Tanrı herkesi seviyorsa, böylesi bir sevginin boyutunun, yarattıklarından birinin taşıyamayacağı kadar ağır bir yükü sırtlanıp altında ezildiği hallerde intihar etmesine izin vermeye kadar genişletilmesi gerekmez mi?