~Günaydın~
Kış doğumluyum, kış çocuğuyum. Ondan mıdır bilmem kar çok severim. Hasretle yağmasını beklerim. Yağdığı güne dair hayaller biriktiririm, planlar yaparım. Hayalimde kardan donan ellerimi mis gibi tarçın kokan bir salep kupasına sararım. Ama kara hep yolda yakalanırım değil salep düşünmek, kar topu oynamak sağlıkla hedefe varmaktan başka düşüncem olmaz. Cefası var, çok, dondurucu, bazen can yakıcı ama sefası da var huzur veren, dinlendiren, dinginleştiren, içimizdeki çocuğu harekete geçiren… Zaten hayat da biraz böyle değil mi? Çoğu zaman hayalini kurduğun anlar gerçekleşirken birden en hazırlıksız olduğun yerinden yakalar seni. Tam oldu derken zorluklarıyla sınar. Sonra dönüp o günlere baktığında aslında o anlarda öğrendiğini, durulduğunu, derinleştiğini görürsün. O halde haydi uyan. Bazı güzelliklerin planlandığın gibi gelmeyebileceğini, yolda yakalayacağını üşüteceğini, zorlayacağını ama geriye dönüp baktığında “iyi ki” dedirten sessiz bir iz bırakacağını unutmadan.
Alıntı
en beyaz kar yağınca, uyanıp uğur gelecek.
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Pagliacci olanlara gelsin ..
Bir fıkra hatırlıyorum. Adam doktora gider. Kederli olduğunu söyler. Hayat onun için zor ve zalimdir. Tehtitkâr bir dünyada kendini yapayanlız hissettiğini söyler. Doktor tedavisi basit der. Büyük palyaço Pagliacci şehrimize geldi. Git onu gör seni neşelendirir. Adam göz yaşlarına boğulur. Ama doktor der Pagliacci benim zaten
Alıntı
Özdemir Asaf PAGLİACCİ Unutmayı öğrendim, unutmayı unuttum, Unutmaya giden unutmayı öğrendim Bir yalan hazırladım, ilk başkasından duydum, Yüzüme susanlardan konuşmayı öğrendim.
PAGLİACCİ
Unutmayı öğrendim, unutmayı unuttum, Unutmaya giden unutmayı öğrendim. Bir yalan hazırladım, ilk başkasından duydum, Yüzüme susanlardan konuşmayı öğrendim. Özdemir Asaf
Şiir
PAGLİACCİ
Unutmayı öğrendim, unutmayı unuttum, Unutmaya giden unutmayı öğrendim. Bir yalan hazırladım,ilk başkasından duydum, Yüzüme susanlardan konuşmayı öğrendim. Dokuza Kadar On Özdemir Asaf
Şiir