Aleyna

Sone XIX
Aslanın pençesini körlet, Zaman ejderi,Doyur dünyayı kendi yavrusunun canıyla;Kaplanın çenesinden sök o keskin dişleri,Alevlerden dirilen ankayı yak kanıyla;İstersen kasırga ol, şen mevsimleri karart,Rüzgâr kanatlı Zaman, yap aklına eseni,İstersen dünyayı yık, güzel yüzleri sarart,Ama en kalleş suçtan alıkoyarım seni:Sevgilimin yüzünü saatlerinle oyma,Köhne kalemin onu boğmamalı çizgiye;Sürüp giderken sakın çirkin izini koymaSonraki insanlara güzellik kalsın diye.Geçkin Zaman, yapsan da en şom kötülükleri,Şiirimde sevgilim sonsuz yaşar dipdiri.
Şiir
Reklam
Kötü kaderin bile cilvesi vardır. Felaket belki gelecektir, belki gelmeyecektir; ama şimdilik gelmedi işte! Daha iyi şeyler getir gözlerinin önüne!
Sayfa 66·Kitabı okuyor
Alıntı
"Doğa, Tanrı'dan bütün evrene ve parçalarına sinmiş tanrısal akıldan başka nedir ki?" der De Beneficiis adlı kitabında. İnsanın aklı da, insanın bedeni içine yerleşmiş tanrısal soluğun bir parçasıdır. Tanrı, insanın içine iner, Tanrı olmadan bilgelik olmaz. Bu tanrısal soluk, kötülüklerimizi, iyiliklerimizi gözetler; onun yardımı olmadan kadere üstün gelemeyiz. Bilgelik de yetkin akıldır
Sayfa 24·Kitabı okuyor
Alıntı
Benim olan her şey benimle birlikte
Bir şey yitirdin mi?" diye sorunca şöyle der: "Benim olan her şey benimle birlikte." Güçlü, cesur adam diye buna denir işte! Düşmanı zafer kazanmışken bile yener düşmanını. "Hiçbir şeyimi yitirmedim," der ve düşmanını "Acaba zafer kazandım mı ben?" diye kuşkuya düşürür. "Benim olan her şey benimle birlikte": Yani adalet, cesaret, sağduyu ve insandan geri alınabilecek her şeyi değerli saymamak becerisi onunla birliktedir. Alevlerin arasından hiç zarar görmeden geçen kimi hayvanlara şaşarız ya; asıl bu adam, silahların, yıkıntıların ve alevlerin ortasından yara bere almadan geçip giden bu adam hayran olunmaya değmez mi? Bak, bütün bir ulusu yenmek, bir tek adamı yenmekten daha kolay, görüyor musun?
Sayfa 55·Kitabı okuyor
Alıntı
Bu yüzden insan türünün en büyük nimeti olan ileriyi görme niteliği, bir kötülüğe dönüşmüştür. Vahşi hayvanlar gördükleri tehlikelerden kaçarlar. Kaçıp kurtuldukları zaman da güven duygusu içindedirler artık. Oysa bize hem gelecek hem de geçmiş işkence eder. Elimizin altındaki birçok nimet zarar verir bize: Bellek, korkunun işkencesini geri getirir, öngörme onun önüne geçer. Hiç kimse sadece o günün sorunları yüzünden mutsuz değildir ki!
Sayfa 42·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam