“Dağ ardında olsun da taş altında olmasın” dedi Selime Teyze. Öyle değil. İnanın, öyle değil. Bazen dağ ardında olacağına taş altında olsun istiyorsun.
. Deliler gibi okudum, test çözdüm; durmadan, aralıksız… “Çalış” diyen kimse olmadı, “aman evladım kurtar kendini” diyen de. Örnek alabileceğim kimsem yoktu. Ben kendi kendimin annesi, babası, dayısı, amcası, teyzesi, uzaktan akrabası, çocuğuydum. Kızılacaksam kendi kendime kızardım. Uyarılacaksam tertemiz uyarırdım kendimi. Nasihat edilecek bir durum varsa alırdım kendimi karşıma, güzelce anlatırdım, “Bak kızım” diye başlayan cümlelerle. “Bak kızım, senin kimin kimsen yok.