Kuşlar küstü bize.O kadar geldiler,o kadar kovaladık ki onları, o kadar aşağılayıp yakalayamadık ki,şu küçük kuşları yakaladık da onlar küstüler bize,insanlara,başlarını alıp çekip gittiler…
“İşte kuşlar da gitti.”
“Giderler, aldırma.”
Var, var, tabii var, olmaz olur mu? İnsanlıktır bu... Kat kattır, en sağlam, en güzel mücevheri en alttadır, soydukça insanlığı, kabuğundan soydukça, bir kat, iki, üç, dört, beş kat, gittikçe aydınlanır insanlık, güzelleşir. Çirkin olan insanlığın en üst kabuğudur. Adam olan hem kendi kabuğunu, hem insanlığın kabuğunu durmadan soymaya çalışır. Soydukça ortalık aydınlanır, soydukça...