Gamsızlığı, boşvermişliği, aymazlığı, kısaca heykel gibi yaşamayı kendine din edinmiş, coşkulu duygulardan, dibine kadar hissederek yaşamaktan kendilerini uzak tutmuş bir halk. Bu halkın bir de karar vermekten aciz, sorunlara çözüm bulmak yerine sürekli ertelemeyi yeğleyen umursamaz bir başkanı olunca, Doktor Ox aşırı sükunet içindeki bu düzenden sıkılmış olacak ki bu tembel, zevksiz topluma insanın aslında kendi hırsları, ihtirasları ve zevkleri için ne kadar acımasızlaşacağını ve bencilleşebileceğini göstermek için bir deney yapmış. Sizce ne kadar ileri gidebilir? Hayatta kalmamızı sağlayan ve her gün soluduğumuz havaya bir de yazarın gözünden bakın derim.