dua, ruhun, dünyanın maddi olmayan merkezine doğru çekilmesidir. Dua, genel olarak yalvarıp yakarmaktan, ızdıraplı bir inleyişten ve yardım isteyişten, kimi zaman da bütün duygu dünyasının uzağında açık, dingin, içsel ve sürekli bir buluş ve sezinleyiş halinden ibarettir.
Beyin gücümüzü geliştirip güçlendirmeye çalışırken, ahlaki duygular, güzellik duyguları, özellikle de irfani duygular gibi ruhun manevi çabaları gelişmekten geri kalmıştır.