Zeynep
@paranoyak
Seni bulduktan sonra bir gün Sonbahar'da, sular kararmakta iken yağmurlu bir saatte elimde bir kitapla seninle buluşacağım. O en sevdiğim dizeleri okurken her lahza sonsuzluk ve bir gün kadar uzun olacak
Şu anda okuduğu kitaplar
SPOİLER SPOİLER SPOİLER
Değerli okurlar kitaptan çok önemli bir hususa değindim:
Jean Valjean evinde misafir olarak bulunduğu Piskopos'un gümüş şamdanlarını alıp kaçmak üzereyken yakalandığı sırada hakikatin farkında olan rahip şamdanları ona kendisinin verdiğini, Jean Valjean'ın çalmadığını belirtmişti. Bunun üzerine Jean Valjean büyük bir pişmanlık duyarak çok değişmişti. Hatta öyle çok değişmişti ki başka bir şehre gidip tüm insanların kurtarıcısı olmuştu. Akabinde, kralın teklifi, halkın ısrarı üzerine vali olmuştu.
Bir de KIŞ UYKUSU filminde "kahvaltı sahnesine" gelecek olursak, Necla'nın fikri ile Bay Piskopos'un tutumu tam örtüşmüş oluyor. Elbette ki bu fikirden tam olarak Aydın'ın çıkardığı manada bir şey kastedilmiyor. Zira insanlar fiilleriyle kâh ağır suçlara kalkışır kâh kabahat işler ya da hata eder ve kastedilen de Bay Piskopos ve Necla'nın göstermeye çalıştığı bu erdemli, pasif duruşlu tutumun; tahammül edilebilecek davranışlara karşı, muhattabınca idrak edilebilecek hallerde gösterilmesidir.
Mesela aslında özellikle de çocukların davranışlarına karşı başvurmamız gereken bir üslup olmalıdır :)
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tam olarak ilkimdi diyemesem de -zira emin olmıyorum- ilklerimden biriydi. Sanat Sokağı yakınlarında, çocuk harçlığımla çok cüz'i bir miktara almıştım. Evimizin buz gibi soğuk odasında abimin elyaftan, şişme montunun içinde kaybolup yalnızca işaret ve baş parmağımı montun içinden çıkarıp kabak çekirdeklerini çitleye çitleye okumuştum. Bir sonraki sahnesini merak edip ve de hiç bitmesini istemediğiniz film misali bir heyecan:)
İsmi Emine iken Mine diye belirten çocuk profilini biraz daha detaylı bir şekilde tasavvur edebiliyoruz zihnimizde. Öyle bir çocuk üzerinden insanın sahip olduğu Özsaygının, onurun, hayatta sarf etmiş olduğu emeğin asıl değerler olduğunu yani erdemin insanın kimliğ olduğunu anlatma gayesi de barındıran hoş bir kitap :)
...belli bir kimseyi, bir kadını ya da erkeği sevmiyorsunuz, yüreğiniz daralmıyor böylelikle ve her şeyi aynı ilgisizlikle ve aynı coşkuyla sevebilmeniz engellenmiyor, TEK BAŞINIZA, sırtınızda bir çantayla yürüyorsunuz.
