Virginia toprağın kavrulup küle dönmesini, bitkilerin ölmesini, renklerin solmasını engelleyen şeyin hayallerimiz olduğunu söyler. Ona göre; atmosfer dünya için ne denli önemliyse, hayaller de insan ruhu için o denli önemlidir. Düşlerimizi çalan, yaşamımızı da çalar.
Dile getirildiğinde her şey bozuluyordu. Nesneler bile, normal işlevlerini yitirebiliyor, değişmez bir niteliğe sahip olamıyorken; aldığı her nefesle, çürümeye, bozulmaya biraz daha yaklaşan, duyu algıları ile her an dış dünyaya maruz kalan ve ondan etkilenen, sonsuz yaratıcı ve yıkıcı fikirlere sahip, sürekli bir değişime açık şeyler olarak insanların, "Ben buyum" diyebilmesi, elbette yanlıştır.