Ben bu 10 Ciltlik serinin, benim için mottosu olan Ahmet Altan’ın sözünü her cildinde paylaşacağım.
“ İnsanlar ikiye ayrılır. Pardayanları okuyanlar ve okumayanlar “
Evet müthiş serinin 4. Cildini de bitirdim.
Yine 1588-1589 yılları Fransa’sın dayız.
Taht için Valois, Lorreine ve Bourbon hanedanları arasındaki entrikalar ve Bizans oyunları ve Din savaşları tam gaz devam etmekte.
Jean Pardayan yine bir dürüstlük, onur, vicdan, adalet ve kahramanlık abidesi gibi ve o asil duruşu aynı zamanda o kibar ve nazik kullandığı dille okuyucuyu mest ediyor.
Ben yıllar sonra ikinci kez okuyorum.
Eğer okursanız sıkılmayacağınıza emin olabilirsiniz. Yer yer çok matrak, hüzünlü ve heyecanlı. Kullanılan nazik ve kibar lisanı çok seveceksiniz.
Bir kez daha yazmıştım sanırım, en azından ebeveyn olan okurlar veya küçük kardeşleri olan okurlar kütüphaneleri için alsınlar. Küçüklerine okutsunlar. Ben hep şikayetçi olduğumuz, ülkemizde kitap okunmuyor eleştirisini bu tip kitapların bitireceğine inanmışımdır. En azından benim kuşağımın okuma alışkanlığı bu tür kitaplar sayesinde olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim…
Evet, Michel Zevaco’nun ölümsüz eseri Pardayanların 3.cildininde sonuna geldim. Daha 7 cilt kalmasına karşın bitecek hüznü de yavaş yavaş beni sarmaya başladı.
İlk iki ciltte ki yorumlarımda,
Reklam
Cehennem Çiçeği: Beş Yaşında Bir İhtiyarın Efkarı
Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattığınızda odadaki rutubet kokusu artar, radyonuzda eski bir ezgi yarım kalır. Alper Canıgüz’ün Cehennem Çiçeği, tam da böyle bir eşikte duruyor. Beş yaşında ama
Michel Zevaco'nun orijinal adı " Les Pardaillan " olan Türkçemize
"Pardayanlar" olarak çevrilen 10 ciltlik nehir romanın detaylı yorumu daha sonra ki ciltlerde yapıp yazar ve
Dokuzuncu ciltte, mutlak monarşinin inşası sırasında devlet şiddetinin sıradan halk ve siyasi muhalifler üzerinde nasıl kurumsallaştığı çarpıcı bir gerçekçilikle işlenir. Şövalye Pardaillan'ın adalet anlayışı, egemenlerin yazdığı eşitsiz yasalara karşı doğal hukukun ve bireysel vicdanın isyanını temsil etmeye devam eder. Zevaco, saray içindeki ihanet sarmallarını resmederken, siyasi ittifakların hiçbir ahlaki temele dayanmadığını, sadece güç ve mülkiyet hırsıyla şekillendiğini vurgular. Din adamlarının çıkarları uğruna kitleleri nasıl kolayca manipüle edip ölüme sürüklediği, feodal dönemin ideolojik aygıtlarının işleyişini göstermesi bakımından önemlidir. Eser, kahramanlık serüveninin ardında, kilise ve soyluların ezici ittifakına karşı burjuva devrimlerini mayalayacak olan o tarihsel öfkenin popüler edebi dışavurumunu başarıyla sürdürür.
Serinin bu cildi, Fransa tahtı etrafında dönen siyasi entrikaların ve aristokrasi içindeki hizip çatışmalarının toplumsal maliyetini nesnel bir kurguyla aktarır. Pardaillan karakteri, yozlaşmış kilise ve feodal kalıntıların oluşturduğu gerici ittifaklara karşı birey aklının ve özgürlük arayışının direnişini temsil etmeyi sürdürür. Olay örgüsü boyunca güç zehirlenmesi yaşayan soyluların ve makyavelist din adamlarının devlet aygıtını nasıl kendi kişisel mülkleri gibi kullandıkları çıplakça sergilenir. Zevaco, kahramanlık mitlerinin ardındaki o acımasız çıkar savaşlarını göstererek, feodalizmden mutlak monarşiye geçiş döneminin siyasal anatomisini edebi bir formda sunar. Bireyin mutlak otoriteye boyun eğmeyişini işleyen roman, sınıflı toplumların şafağında filizlenen modern itiraz kültürünün tarihsel köklerini popüler bir dille kitlelere ulaştırır.
Reklam
Reklam