İstiklâlin Kumandanları 21000Kitap
Serinin ikinci kitabı. İlkinde olduğu gibi bu kitapta da Milli Mücadele’de görev almış üst düzey komutanların özellikle Mustafa Kemal Paşa ile yollarının kesişmesi, Milli Mücadele’ye nasıl katıldıkları ve mücadelede almış olduğu görevler okuyucuya aktarılıyor. Bunun dışında ele alınan komutanların askeri kariyerleri de metin içinde veriliyor.
Serinin ikinci kitabında bahse konu olan komutanlar: Kâzım Karabekir, Hüseyin Nazmi Solok, İbrahim Refet Bele, Mehmet Salih Omurtak, Fahrettin Altay, Sabit Noyan, Mehmet ‘Sakallı’ Nurettin Paşa, Kemalettin Sami Gökçen, Mehmet Şefik Aker ve Ali İhsan Sabis Paşalar. 
Milli Mücadele’ye gönül vermiş tüm vatan evlatlarını bir kez daha Rahmet ve minnet ile yad ediyorum.
Tahsin Paşa, Sultan II.Abdülhamid han döneminin son 14,5 yılında Başmâbeyncilik görevini üstlenmiştir dürüstlüğü ve yeteneği sayesinde bu göreve terfi ettirilmiştir. Tahsin Paşa Sultana en yakın isimlerden biriydi Yıldız Sarayında yaşadığı ve tanık olduğu birçok olay vardır. Paşa sarayda yaşayıp bizzat şahit olduğu olayları bu kitapta bir araya getirmiştir bunlar arasında Sultan Abdülhamid 'in özellikleri ve bazı paşalar hakkında bilgiler mevcuttur ayrıca Ermeni meselesi, dış siyasette İngiltere ve Rusya ile ilişkilerimiz, Balkanlardaki sorunlar gibi daha bir çok önemli olayı yaşayıp görmüş olan birinin hatıralarını okuyacaksınız.
Çok etkileyici bir kitaptı. Birinci dünya savaşı sırasında savunma cephelerinde yaşananları anlatıyor.
Yahu siper ve karargah arasında bu kadar uçurum olduğunu bilmiyordum. Bizim askerimiz, ölü ingilizlerin üzerlerindeki ayakkabılarını,ceplerindeki konserveleri yiyip doymaya çalışırken,paşalar Avrupa turuna çıkıp ziyafetlere katılıyor. Sırf kutsal topraklar kaybedilmesin diye arap şeyhlerine binlerce altın verilmiş,ama hiçbiri yardım etmemiş. Yine bizim askerimiz Anadolu’dan türlü eziyetlerle gelip çölün o yakan sıcağında aç susuz, bilmedikleri bir coğrafyada tek bir gün bile söylenmeden mübarek toprakları korumuş. Kanlarının hala orda olup kudüsün,gazzenin, yemenin şu anki hallerini düşündükçe insan kahroluyor. Çok yanlışlar yapılmış çok ama şu anki aklımızla ve imkanlarımızla o zaman yapılanları eleştirmek doğru olmaz. Ama insanın yüreği sızlıyor işte.
Sadece tarihle ilgilenenlerin değil, her Türk gencinin okuması gereken,dili akıcı ve sade bir kitap. 8.Sınıf seviyesinden itibaren öğrenclerinize tavsiye edebilirsiniz. Keyifli okumalar…
Bazı kitapların ilk cümleleri, bazı kitapların son cümleleri meşhurdur. Sanırım az sayıda ilk ve son cümlesi meşhur kitaplar vardır. Bu kitaplardan birisi de Nutuk’tur. Samsun’a çıkış ve Gençliğe Hitabe benim için önemli.
Nutuk okumadan önce o döneme ilişkin, anı, hatırat, biyografi, roman vb. eserler okumuştum, haliyle konulara vakıftım. Bu nedenle okumamda anlatılan konulara yabancılık çekmedim. Kitapta Atatürk’ün dehası ve silah arkadaşlarının çalışkanlığı ön plana çıkıyor. Kitabın bazı kısımlarında silah arkadaşlarının siyasi amaçlar uğruna ters düşüşlerine de yer verilmiş, Kazım Karabekir, Refet, Rauf Orbay, Nurettin, Ali İhsan Sabis gibi paşalar ve Rıza Nur, Kara Vasıf vb. gibi siyasi kişilerin muhalefeti yer verilmiş, haksız oldukları yerler anlatılmış. Kazım Karabekir dışındakileri açıkçası pek tutmuyorum ama Kazım Karabekir’in anılarını da okumak lazım. Her ne olursa olsun, Atatürk’ün ulusu toplaması ve liderliği takdire şayandır.
Bugünlerde dış mihraklar, içerideki bazı aldanmışlara Osmanlı hayali kurduruyor. Atatürk geçmişten onlara bu kitap vasıtasıyla cevap veriyor. Saltanat ve hilafetin niçin kaldırıldığını öğrenenler, zaten böyle temelsiz hayaller içine girmez. Osmanlı bizimdir ancak geçmişte kalmıştır.
Kitabı herkese öneririm
Helloooo
Okuduğunuz ve asla sevmediğiniz evlat olsa sevilmez dediğiniz tüm o kadın karakterleri unutun! Size onlardan daha ama çok daha beterini getirdim.
Allah sizi inandırsın adını bile anmak bana işkence gibi geliyor o yüzden ismini telafuz etmeyeceğim. Ama şu kadarını bilin bu kitabın kadın karakteri berbat ötesi berbat!
Yani yazar bu kadar antipatik bir karakteri neden yazar diye sorgulamıyorum da artık.
Belki bir ihtimal kitap güzel olabilirdi ama karakterler o kadar kötü yazılmış ki kurgu herşekilde gölgede kaldı.
Arturo'yu da sevmedim sevemedim, ismi lazım değili o kadar tolere etti ki koca bir neden ile bitirdim kitabı!
İlk kitaplar ne kadar güzeldi halbuki! Sayfa sayıları çoğaldıkça yazarcığım daha çok saçmalıyor.
Tek tesellim ne biliyor musunuz? Serinin bitmesine son bir kitap kaldı.
Ve evet ben onu da alacağım. On bir kitabı almış okumuş insanım son kitapla finalide pekâla paşalar gibi yaparım.
Hep söylüyorum yine söyleyeceğim. Serinin ilk kitapları çok güzel inanıyorum ki okursanız seversiniz.
Ama son kitapları önerme konusunda çok çekincelerim var.
O yüzden ilk kitapları alın OKUYUN ve OKUTUN
Ama son kitapları çokça düşünerek karar verin.
KitapRüyasından Sevgilerle
Bilgi ve Kimlik İncelemesi
Nar Ağacı bence temelde şunu anlatmaya çalışıyor: İnsan kimliğiyle ne kadar değişir, ne kadar aynı kalır? Kitap boyunca karakterlerin sürekli yer değiştirmesi, başka kimliklere bürünmesi aslında bunu sorgulatıyor. Ama şunu da gösteriyor; insan bazı şeylerde değişebiliyor ama özünde tamamen başka biri de olamıyor.
Doğu-Batı meselesi de kitapta çok net hissediliyor. Bana göre Doğu daha durağan, daha kaderci ve sistemin devamına odaklı bir yer gibi çizilmiş. Batı ise daha hareketli, daha bireysel ve uyum sağlayabilen bir yapı olarak duruyor. Özellikle Venedikli karakter bunu çok iyi temsil ediyor. Adam gerektiğinde kendinden vazgeçiyor, adapte oluyor ve hayatta kalıyor. Bu yönüyle daha “esnek” bir zihin yapısını temsil ediyor.
Hoca karakteri ise tam tersi. Çok zeki ama aynı zamanda çok kaygılı. Bilgiye çok önem veriyor ama o bilgi onu özgürleştirmek yerine daha da sıkıştırıyor. Hatta bir noktada kendisi olmak istemeyip başka biri olmaya çalışması bence ciddi bir iç çatışma. Yani bilgi var ama o bilgiyi taşıyacak psikolojik güç yok gibi.
Kitapta bilgi konusu gerçekten önemli. Bilgi burada sadece öğrenmek değil, doğrudan bir güç unsuru. Hocanın bilgiye ulaşma isteği bir güç arayışı gibi. Kölenin bilgiyi saklaması da aslında gücünü paylaşmak istememesi. Aynı şekilde padişah ve paşaların da bilgiyi kullanarak güç elde etmeye çalıştığını görüyoruz. Yani bilgi = güç denklemi kitapta oldukça net.
Padişah karakteri bana da biraz zayıf geldi. Beklenen otoriteyi tam veremiyor. Paşalar ise doğruluktan çok sistemin devamını önemsiyor. Yani doğru mu yanlış mı çok önemli değil, yeter ki düzen bozulmasın anlayışı var.
Halk kısmı çok detaylı anlatılmıyor ama dirlik düzeninden şunu çıkarabiliyoruz: çok sorgulamayan, yönlendirilen ve bunu çok da problem etmeyen bir yapı. Açıkçası en