Oğuz A.
@pasha96
9 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Toplumun en dibinde yaşayan insanların öyküsü bu. Ne zaman ne yapacağını bilmeyen çoğu zamanda bilemeyen kimsesiz, çaresiz, bir başlarına kalmış insanların, umutsuz dünyasının tablosu bu kitap. Yaşama tutunacak bir dal arayarak geçen saatleri, günleri saymayan, saysalarda bir anlamının olmadığını bilen insanların, kimseyi ilgilendirmeyen yer yer hüzünlü hikayesi bu kitap. Herşeye rağmen, başlarına ne gelirse gelsin yaşamak zorunda olduklarını hissedenlerin kitabı bu kitap. Bu kitap güzel bir “hadi be” çekmek aslında tüm olanlara. Hatta bazen de hayata.
Bizde ki tanımı ile belki kaybetmiş, belki kimsesizlerin, bazılarına göre ise fakir hırsızların hikayesi Ayaktakımı Arasında. İçlerine girmeden ne olduğu anlaşılmayan insanlardan onlar. Onlarında sevgileri var onlarında aşkları var onlarında acıları var. Hepsinden önemlisi onlarında bir yaşamı var. Bizler saygı duysakda, duymasakda.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kitap Siddhartha ve arkadaşının sürekli birlikte vakit geçirmesiyle başlıyor, -orman yürüyüşleri, meditasyonlar, tanrıya sungular- Siddhartha sürekli düşünce aleminde bir arayış içerisinde, bir öğreti bir öğretmen onu tatmin etmiyor ve bir gün pencereden baktığında ormandan geçmekte olan samanaları görüyor, "belki de aradığım buradadır" diyerek onlara katılıyor ve arkadaşı da peşinden geliyor. Burada da huzur bulamayan Siddhartha artık öğretilerin ve öğretmenlerin peşinden koşmayı bırakarak samanalardan da ayrılıyor. Bu samana denen toplulukta neler öğrendiğini sizin deneyimlemeniz için detaylandırmıyorum.
