Sık ve çok gülmek; zeki insanların saygısını ve çocukların sevgisini, şefkatini kazanmak; dürüst eleştirilerin takdirine layık olmak ve yanlış arkadaşların ihanetlerine katlanabilmek; güzelliği takdir edebilmek, başkalarındaki 'en iyiyi bulabilmek'; sağlıklı bir çocuk, bahçelik bir arazi ya da daha iyi duruma getirilmiş bir sosyal durum yoluyla bu dünyayı olduğundan biraz daha iyi bırakarak terk etmek; bir tek yaşamın bile sırf siz yaşadınız diye daha rahat soluk almış olduğunu bilmek.. İşte başarmış olmak budur.
Nietzsche, Böyle buyurdu Zerdüşt kitabında: "Derisini değiştirmeyen yılanlar ölmeye mahkümdur. Bu durum fikirlerini değiştirmeyen zihinler için de geçerlidir."diyor ve ekliyor: Sabit fikir, en büyük hapishanedir."