Nur
@payre
İstanbul
Kadıköy, 31 Mart
139 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Toplumun Çizdiği Sınırlar İçinde Bedenimiz Ne Kadar Bizim?
Annie Ernaux okumak, bir yazarın anılarını dinlemek değil; bir kadının kendi geçmişini adli bir tıp uzmanı titizliğiyle, ne bir eksik ne bir fazla, tüm çıplaklığıyla masaya yatırışını izlemektir.
Francis Wolff’un Kusursuz Aşk Yoktur kitabı, "tek solukta biter" diye başladığım ama maalesef tam bir vakit kaybı çıkan bir deneyim oldu. Topu topu 72 sayfa olmasına rağmen, yazarın o kuru ve akademik dili yüzünden okurken resmen ruhum daraldı. Wolff aslında önemli bir felsefeci ama bu kitapta aşkın o büyülü tarafını sadece mekanik birer parçaya ayırıp, arzu ve hayranlık gibi kavramlar arasına sıkıştırmış. İnsan okurken Matt Haig'in o psikolojik derinliğini ya da Tom Robbins’in yaratıcı felsefesini arıyor. Her iki yazarıda çok severek okurum. Kitabın konusu güya aşkın imkansızlığını ve kusurlarını anlatmak ama öyle bir anlatım var ki, yeni bir şey öğrenmekten ziyade sürekli aynı döngünün içinde dönüp duruyorsunuz. Bitirdiğimde hissettiğim tek şey, keşke bu süreyi gerçekten ruhuma dokunacak bir esere ayırsaydım oldu. Kısacası, ince olması sizi yanıltmasın; ne dilde bir akıcılık var ne de içerikte beklenen o vurucu felsefi derinlik.
Bazı kitaplar olay anlatır, bazılarıysa insanın içini sessizce açar. İnsanlar benim için ikinci gruptaydı. Kitabı bitirdiğimde aklımda büyük bir aksiyon ya da şaşırtıcı olaylar değil, insan olmaya
Öz Saygı Dersleri bittiğimde elimde “çok şey öğrendim” hissinden çok, “kendime bazı şeyleri itiraf ettim” duygusu kaldı. Yoon Hong Gyun kitabı akademik bir dille değil, günlük hayatın içinden,
Piraye’nin Seyir kitabını bitirdiğimde içimde garip bir dinginlik kaldı; sanki uzun zamandır adını koyamadığım bir iç yolculuğun satırlara dökülmüş haline tanıklık etmiş gibiydim. Mina’nın dönüşümü,
