Pınar Ceyda Cömert
@pceyda
13 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Böyleydi Adnan, insanı derdine hapseden hüzün bulutlarını bir sözüyle dağıtabilirdi. Onunla aynı trende uzaklara giden iki yolcu olduğumuzu düşünürdüm. Ben sırtını kompartımandakilere dönüp pencereden dışarı bakmayı tercih eden yolcuydum. Adnan ise diğer yolcuların yüzlerini, oturuşlarını, giysilerini inceleyen, hareketlerinden karakterlerini çözmeye çalışan gözlemci yolcu. İkimiz de insanlarla yapış yapış bir ilişki içinde olmaktan nefret ettik her zaman. Ama Adnan ne yapar eder, bir denge kurmayı başarırdı.
Marah geriye dönüp bakmanın, annesiyle Tully'den, suçluluk duygusundan ve affetmekten konuşmanın işe yaradığını gördü. Bazen geceleri yatağına uzanıp anılarını yakından inceliyor, karanlıkta annesinin kendisiyle konuştuğunu hayal etmeye çalışıyordu. Çünkü en çok özlediği buydu: Annesinin sesi. Ve hepsinden öte günün birinde ne yapması gerektiğini biliyordu. Bakacak gücü kendinde bulduğunda annesinin sesini bulabileceği bir yer olduğunu biliyordu.
