Pınar Ceyda Cömert
@pceyda
13 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Yirmi yıllık ömrümün büyük bir bölümünü, hayatın anlamsız olduğunu düşündüğüm karanlık bir ruh haliyle geçirmiştim. O yaz, kitapların arasında geçen günler bana şunu ögretmişti: İçindeki karanlıktan asla kurtulamazsın. Ama dilediğinde yolunu aydınlatıp düşmeden yürümeni sağlayacak bir ışık bulabilirsin. Benim için o ışık okumaktı. Dünyadaki her dokunuşu birbiriyle ilişkilendirerek okumak. Okuduğum her kitaptan sonra, "Güneş altında yeni bir şeyler var ve hep olacak," diyordum.
O halim bir fotoğraf olarak belirdi gözümün önünde. Meyhanedeki iki yüzlülüğümü hatırlamak hoşuma gitmedi. Sabah duygusallığı insanı dipten vurabiliyordu. Utandırıcı anılarımdan sıyrılmak için kupayı kafama diktim. Ortalama ruh halimin bozulmasını, günün sıradanlığının zarar görmesini istemiyordum.
