"her gün odamda oturuyor, kitap okumaya çalışıyordum. bir tek harfini bile fark etmeden sayfaları çeviriyor, bazen, dikkat etmeye azmederek baştan başlıyor, fakat bir kaç satır sonra gene zihnimin başka yerlerde dolaştığını görüyordum."
"Elbette ben de seni görmeyi çok istiyorum ama ruhsuz, iradesiz bir makineye döndüm ben. heyecan içinde olmalıydım. oysa içim sıkılıyor. her şey öylesine kırık dökük ki; yollar, binalar, insanlar. özellikle insanlar.. "