Semiha Kaşak
@pdsem
Psikolojik Danışman
31 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·84 syf.·
2023 37. kitabı
Resmen burnumun direği sızladı her bir anının sonunda. Tüm çocukları, babasının ilgisinden mahrum kalmış, gözümün önüne getirmeye çalıştım. Kimi zaman tüm olanlara karşı babasını aklamaya çalışması, olanları anlamlandıramaması ve belki de en can alıcı noktalarından biri de kendini suçlamasıydı. Ve elbette en çok kızdığın ebeveyne dönüşmek bir döngü müdür bilmiyorum ama ilk kez ikram edilen sigarayı içmesi de bunun bir örneğiydi belki de..
Kitabın son sayfasında Fournier’in babasının öldüğü yaştan daha büyük olduğu yaşta, ona ve hayata farklı bir bakış açısından ve sanırım anlayarak yazdığı satırlar olmasaydı küçük çocukla babası arasında yaşanan anıların etkisi eminim daha büyük olacaktı. Ama neymiş, hayatı daha dayanılır kılmak için kötü yollara başvuran kimi daha hassas insanlara kızmamak gerekirmiş yıllar, yollar sonra..
Puan vermedi·104 syf.·
2023 13. kitabı
Arka fonda tatlı bir fasıl müziği eşliğinde okudum. Güzel zamanlarmış dedirtti, bana. Fakat toplum, genel önyargılarıyla yine aynı toplum. İş işten geçtikten sonra bazı durumların farkına varılıyor. Ah Şems Hikmet vah Ziba. Hayırlısı.
Puan vermedi·192 syf.·
2022 47. kitabı
Biz bilinci ile kendine güvenen ve sevgi ile büyüyen çocuklar yetiştirmenin önemini neden-sonuç ilişkisi içinde anlatıyor. Çocukların sesine kulak vermenin ve onları bir birey olarak görmenin yansımasının hem aile hem toplum açısından önemi üzerinde duruyor. Çocuğun ilk öğretmeni olan ailenin öğrenmesi gereken kavramlara kitabın içeriğinde sıkça yer verilmiş. Ben de bir psikolojik danışman olarak kitabı velilerle birlikte okudum. Ailelere-öğretmenlere önerilir.
8/10
2022 4. kitabı
‘Leylim. Sevgili canım. Umudun, bekleyişin, çaresizliğin, ulaşamamak sevdasının ilk cümleleri. Leyla’dan gelecek 2 satır yazıya hasretini dile getiriyor her mektubunda. Bazen de yalnızca en azından Leyla’ya yazabiliyor olmanın avuntusunu hissettim. İnsan, umursamadığı her şeyin galibidir diye bir söz geçer bir filmde. Burda da Leyla galip olmuş. Kızamadım ama ben. Bazen insan ne yapsa nafile. Yalnız şu soru geçti aklımdan, ya kavuşsaydı Ahmed Arif, Leyla’sına. O zaman da olur muydu böyle?
