Semiha Kaşak

Semiha Kaşak
‘Dünya öylece geçip gittiğimiz bir yer değil artık, çok üzgünüm. Al bu gönül yarası, hazan sarısı, zaman ağrısı sende kalsın, ben taşıyamadım.’
Sayfa 207
Reklam
Kendi kendime sordum: Yoksa bağışlanmak böyle mi tomurcuklanıyordu? Gürültülü patırtılı bir veda töreniyle değil de, eşyalarını sessizce toplayıp bir gece yarısı, habersizce sıvışarak mı?
Sayfa 362
Zendagi migzara. Hayat devam ediyor.
Sayfa 360
Reklam