halbuki hep,hep boştu;şöhret, tama', aşk.. Hepsi, hepsi boştu, tutunacak hayatta dest-gîr olacak hiç, hiçbir şey yoktu, ademden başka hiçbir şey sahih, hiçbir şey müebbet değildi...
-Size bir süslü köşk takdim edemem, Fakat birbirini çok sevdikten sonra neyin ehemmiyeti kalır diyordum. Aşk her şeyi unutturur diyordum... Beni gerçekten seviyorsunuz zannediyordum!
Herkes gibi o da hayatı sade, ilk renkli, masum gözlerle görseydi... Hayat onu kollarının arasına alıp tırnakları, dişleriyle parçalayarak bu hale getirmemiş olsaydı...