Bir hafta oldu…
Zaman geçiyor diyorlar ama bazı şeyler olduğu yerde kalıyor.
Senin gidişin gibi.
İnsan en çok da alışkanlıklarına yeniliyor.
Bir şey anlatmak isteyince, bir ses duymayı bekleyince,
“Babam olsa…” diye başlayan cümleler kurunca anlıyor eksikliği.
Bir hafta geçti ama ben hâlâ o günün içindeyim.
Sanki birazdan o arabadan ineceksin, sen geleceksin gibi.
Olmuyor… kabullenmek kolay değil.
Ama şunu biliyorum;
Senin bana kattığın her şey, öğrettiğin her şey benimle.
Gülüşümde, sabrımda, hayata tutunma şeklimde varsın.
Kokun,sesin, sıcak kucağın, her şeyin… Çok özlüyorum babam.
Seni özlemek artık benimle yaşayacak bir parça gibi.
Ağrıyor ama aynı zamanda seni ne kadar sevdiğimin de kanıtı.
Rahat uyu baba…
Ben buradayım, senin öğrettiğin gibi ayakta durmaya çalışıyorum.
Seni çok seviyorum.