Pelin S.
@pelinius
Roman okumak şahsi terapi yöntemlerimden biridir. Tarih, mitoloji, polisiye, gizem ve gerilim türlerini okumayı tercih ederim. İçinde bunları barından fantastik kitapları da severim. Kitap alırken çok açgözlüyümdür. Ve de şiirler bana göre değil.
Reklam
Herkes gibi bende sosyal medyada fazlaca Tezer Özlü'ye denk geldim. Bu durumda doğal olarak merakımı tetikledi ve işten sonra adet edindiğim üzere Yapı Kredi Yayınları'na gittiğimde hadi alayım dedim ve böylece Tezer Hanım'la tanışmış oldum. Altmışbeş sayfalık bir roman için çok yürek burkan şeyler okudum. Özellikle hastanede maruz kaldığı şeyler, ailesinin ihanetlerini okuduğumda onun için canım yandı. Muhtemelen ilgilenmek, uğraşmak zor geldi diye evlilik yaptığı adamın (sadece kliniğe yatıramasınlar diye), eğlenceye diye evden çıkarıp kliniğe bırakan ailesinin ihaneti... Maruz kaldığı tüm bu durumları, hissettiklerini ailem dediği insanlar okuduklarında vicdan azabı çekmişler midir? Okurken ben beis duydum şahsen. Diğer kitaplarını da okuyacağım. Ama muhtemelen pek yakın bir zamanda olmayacak.
Kitap, toplumdaki yozlaşmışlığı o kadar iyi bir şekilde yansıtıyordu ki bence bütün karakterlerde aynı sevimsizlik ve çürümüşlükten bir parça vardı. Gatsby dahil. Kitaptaki en aklı başında ve erdemli karakter olduğunu düşündüğüm için Nick Carraway'i diğerlerine nazaran daha fazla benimsedim ve sevdim. Daisy ve Tom, ve de onların temsil ettiği insan güruhundan bir kere daha tiksindim. 1920lerde geçen bir kitap olabilir ama günümüzle kıyaslayınca toplumsal açıdan yine de o kadar çok ortak yön vardı ki.... Son olarak en meşhur ve iyi giriş cümlesi Kafka'nın Dönüşüm'ünde olsa da en iyi giriş paragrafı bence Muhteşem Gatsby'nindir. Ha bir de filmini de izleyin, çok güzel çünkü.
