zaten bu hizmetkarlar ortalıkta nedense şaşılacak derecede özgür dolaşırlar ve her gittikleri yerde durmadan şarkılar söyleyerek kilise mahzeninden saray salonuna kadar her yere serbestçe girer çıkarlar .Bu tür geçişler saçma görünse de ilk bakışdaki kadar yapmacık değildir. Gerçek hayatta da şölen sofralarından ölüm yataklarına ,yas karalarından bayram kıyafetlerine geçiş ,sahnedekilerden hiç de aşağı kalmaz. Ne var ki gerçek hayatta bizler edilgen birer seyirci olacağımız yerde uğraşları olan birer oyuncuyuzdur ve bu da çok fark eder Sahnede oynanan oyunlardaki şiddetli duygu değişimleri yalnızca biraz seyirci olarak gözlerimizin önüne serildiği zaman bunlara hemen saçma damgası vururuz.
çünkü bu en yüksek lordla en yoksul delikanlının bile bazı bakımlardan nasıl aynı nazik huyları edinebileceklerini ortaya koyar...
Daha birkaç saat önce ölümü seçmiştim,oysa hala hayattaydım.Elimde bir kürek parçası,canımı kurtarmak için savaşmaya hazırdım.Beni artık ilgilendirmeyen tek şey uğruna savaşmaya hazırdım.
bu hayatımda şimdiye kadar yaptığın en ama en güzel şey ve şimdi hayatımda hiç tatmadığım kadar büyük bir huzurla istirahat etmeye gidiyorum. ~sydney carton
yine de deneyin! yanlış yaşanmış hayatın kıymetiharbiyesi yoktur ve hayat her türlü çabaya değer. yoksa yan gelip yatar ölmeyi beklerdik.