“Düşünmüyorsun, düşüyorsun. Düşündüğünü zannediyorsun, ama sadece yoklukta biraz daha irtifa kaybediyorsun. Çıkabilmek için sözüm ona düşündükçe, her gün biraz daha nefessiz, boğuluyorsun. Sen düşünmüyorsun. Düşünmek, var olabilmek ile olur ancak. Sen var mısın?“
“Hemen gelirsen korkar kaçarım. Bir gerçek tebessümle karşıla beni. Birkaç kısa ve gerçek sözle temas et bana. Konuşmam kolay değil, susalım birlikte. İyileşmem kolay değil, zaman ver bana. Güvenmem kolay değil, izin ver bana. Acele etme, büyük adımlar bekleme, itekleme beni. Kınama, acıma, sakın zorlama! Yanımda kal zamanın varsa. İçini göster senin de yaran varsa. Bana ortak ol senin de yalnızlığın zorsa. Susarsam üzülme, konuşursam şaşırma, kaçsam bile pes etme olur mu?”
“Bütün varlığımı sakladım sizden. Tüm yokluğumla kaçındım sizden. Görünmez, duyulmaz, hissedilmez olmak istedim hep. Hislerimi ve seslerimi kapattım bu yüzden. Tanımazsınız beni. Bir gölgeden bilirsiniz. Bir kuytudan görürsünüz. Bir sessizlikten duyarsınız en fazla. Ben hayaletim.”