Tinùviel
@pelsdiary
Varolmanın dayanılmaz ağırlığı.
1029 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Cahit Zarifoğlu; benim için zerafetin temsilcisi.
Bir çok şairin bir çok şiirinde elbette kendimi bulduğum yerler oldu. Ancak Cahit Zarifoğlu’nun yeri ben de çok farklıdır. Okuduğum şairler üzerinden derinlemesine kendime yakın hissettiğim, betimlemelerine hayranlık duyduğum, kendimle bütünleştirdiğim bir şair. Öyle ki, ne zaman duygusal bir modda olsam rastgele bir sayfasını açar onun hislerine ortak olurum ya da o benim hislerime tercüman.
Bazı şiirlerinde anlamakta zorluk yaşadığım, üzerine uzun uzadıya düşündüğüm anlar elbette ki oldu. Ancak buna rağmen bile yaşadığı duyguları kendimle hep özdeştiriyor ve derinden hissediyorum. Melankolik bir kişiliğe bile büründürdüğü oluyor beni.
Bu hisleri Shakespeare okurken de hissediyorum şayet. Shakespeare’in aşka olan aşkını Zarifoğlu’nun da dizelerinde rastlamak mümkün. Vermek istediği mesajı size nasıl aktarma biçimini anladığınız zaman şaşıp kalıyorsunuz. Yaşadığı duyguları dizeleriyle bütünleştirmiş bir şair, hissettiği her duyguya ortak oluyorsunuz farkında olmadan.
Özellikle eserin sonunda da eşine yazmış olduğu bir şiiri eklemiş, zarifliğe bakar mısınız?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne zaman bir hayvana dikkatlice baksanız, içinde bir insan olduğu ve sizinle dalga geçtiği hissine kapılırsınız.
Okumanın çok anlamlılığı: Harfler karıncalar gibi ve kendilerine ait gizli bir devletleri vardır.
“İnsanlık” kavramsal olarak icat edilip sulandırılmadan çok önce de, kitle olarak zaten vardı. Hepimizin içinde çok derinde bir yerlerde, annelerinin bile çok daha derininde, kana susamış, vahşi, özsuyu dolup taşan ve kızgın bir hayvan olarak fokur fokur kaynıyordu.
Yaşam kavgası adını verdiğimiz şeyi, açlık ve sevgi için olduğu kadar, içimizdeki kitleyi öldürmek uğruna da veriyoruz.