elif deniz odabaşı
@pembekediler
20 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
"Onların inandıkları tek şey, çarşaflarda gördükleridir," demişlerdi ona. Böylelikle kızlığını yitirmiş gibi görünsün, zifaf gecesinin sabahında iffetinin izini taşıyan pamuklu çarşafını evinin avlusunda güneşe asabilsin diye ona birtakım kocakarı hileleri öğretmişlerdi.
Reklam
"Bir kadının yanan bir evde kalmasına yol açtıklarina göre, kitaplarda bir şeyler olmalı... hayal edemeyeceğimiz bir şeyler; orada bir şeyler olmalı. İnsan bir hiç uğruna kalmaz."
"Aklı kıttı."
"Senin benim kadar aklı başındaydı, hatta belki daha fazla... ve biz onu yaktık."
"Olmuş bitmiş artık... köprünün altından sular geçmiş."
"Hayır sular değil; ateş. Yanmış bir ev gördün mü hiç? Günlerce için için yanar, Eh bu yangın bana hayatımın sonuna kadar yeter. Tanrım! Bütün gece zihnimde yangını söndürmeye çalıştım. Çabalamaktan delirdim."
"Bana en felaket günlerimde kitaplarım arkadaş olmuştu. Fakat bu yetmiyor. Şiirlerimde de gördün ki kitaplara rağmen çok ıstırap çektim. Çünkü candan bir insanım yoktu. Sen benim yarım kalan tarafımı ikmal edeceksin."
