Eylül,
yağmura davetkar bir gözyaşı şehri
sensiz pencerem
ah eylül,
geçip gitsen de ansızın mevsiminden
uzaklaşsan da gözlerden ırak
ömre mesken bir hüzün ülkesisin
bende...
Bukrenur Yılmaz
Sen gelinceye kadar
Pencerem kapalı duracak
Rüzgar gelmesin diye
Artık perdeleri açmayacağım
Gün ışığı girmesin diye
Sonra kahrolacağım
Bu karanlıkta, bu derin yalnızlıkta
Ve günlerce gecelerce haykıracağım
Nerdesin diye, nerdesin diye
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ümit Yaşar Oğuzcan
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sen gelinceye kadar
Pencerem kapalı duracak
Rüzgar gelmesin diye
Artık perdeleri açmayacağım
Gün ışığı girmesin diye
Sonra kahrolacağım
Bu karanlıkta, bu derin yalnızlıkta
Ve günlerce gecelerce haykıracağım
Nerdesin diye, nerdesin diye
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ümit Yaşar Oğuzcan
Çok güldüğünden değil, ağlayacağını bildiğinden damlıyor yaşlar. Her kelimenin kökü ölüm, bir bilen bulursam kafasını ağrıtacacağım, söz veriyorum.
Pencerem yok ki gölgeni göreyim. Adımlarını duyabilmek için kulaklarımı verirdim. Biraz bağırsan olmaz mı, bağırsak gölü mü sinene geçirdiğin?
Biz uyanınca düşlerimiz uyanır. Ah bi görebilsem hiçliği kollarım sıvanır. Hangi renk ya da nerede? Sesini nereye doğru tarar mesela. Bilmiyorum ki. Kavuşma isteğim ellerimde tutmadığım dünya(da) varlığım. Kaybetsem gelir misin doğru söyle?
Gece olunca ellerim uzuyor, biri durdursun, büyüklüğü vücudumu geçiyor. İncelen boynuma sarılıyor gökyüzü. Ne kadar büyüse de avucumun içine sığmıyor. Ay çok hoyrat, zincirlerini kırıyor. Ki ay değil mi gecenin kandırıkçısı? Nasıl hayatın ki sabahlarsa.
Ben uyurken yürüyor ağaçlar. Düşlerime koşup tabiatımı bozuyorlar. Kırlentim koyu kırmızı uyanıyorum, gözlerim şişmiş, kumunu boşaltıyor dolduran güneş. Her yer çamur. Böyle uyanmak istemezdim. Kim serpti bu vişnelerin tohumunu bahçeye? "Sen yarım ölü hâlisin İsmail." Şu kaşığın tersini görüyor musun? Gel de yardım et şurayı temizleyelim. Uyumak istemiyorum, uyanmak istemiyorum.
17 Haziran 2026 01.12
Beni gördüğünde yanar yürekten
Sırlarında nihân olur pencerem
Bir gün dökülünce yıldızlar gökten
Kaybolan yüzünü bulur pencerem
Kırık bir hayalden duyulur feryat
Ne çöl Mecnun şimdi, ne dağlar Ferhat
Kalbin hatırı da kalmadı, heyhat
Geceyi gündüzden bilir pencerem
Gönül gözü âmâ, sîneler vîran
Şimdi yüzyıllara bedeldir her an
Lâleyi Leylâ’da kurutur devran
Yalnız ve çâresiz kalır pencerem
Sarsıldı, kırıldı seneler boyu
Camlarına vurdu ateşi, suyu
Ecel ki bir oktur, gerilir yayı
Ben ölürüm, bir gün ölür pencerem.
Nurullah Genç
Nurullah Genç
İlk işim ile aldığım kumbaram …
( Avukatın yanında idim, yerim güzeldi , pencerem güzeldi, birçok arkadaşımı ağarlamıştım büroda , ne kahvaltılar yapıldı, ne sohbetler edildi orada be ah)
Anı olarak kalsın diye böyle eski bir şey aldım, o tarz dükkana ne deniyor bilmiyorum ama böyle eski şeyler satan bi dükkandan almıştım…