Pera ve Pia
@peravepia
Ne İçin Varsan, O’nun İçin Yaşa
Aşk, Utandığında Sevdiğinin Göğsüne Saklanmaktır.
Güldüğüme Bakma Kalbim Kırıktır, Benim Her Gülüşüm Gizli Bir Hıçkırıktır.
Özel Güvenlik Görevlisi
Anadolu Üniversitesi / Görsel İletişim Teknikleri
Ankara
Çankaya, 31 Mart
180 okur puanıMart 2025 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İhtiyacım olduğunda yanımda, olmayan herkese teşekkür ederim. Mümkünse usulca hayatımdan defolun. Teşekkürler ☺
Mine Söğüt’ün Ormandaki Kalpsiz Ceylan’ı elime ilk aldığımda, aslında neyle karşılaşacağımı pek bilmiyordum. Roman değil, öykü değil, deneme de değil tam olarak… Ama hepsinden bir parça taşıyor gibi. Okurken bazen gerçekten bir kitap değil de bir rüyanın ya da bir kâbusun içindeymişim gibi hissettim. Özellikle kadınlık, çocukluk travmaları ve iç dünyamızdaki o karanlık köşeler o kadar çıplak anlatılmış ki, bazı cümlelerde kendime denk geldim, bazı yerlerde ise rahatsız oldum. Ama bu rahatsızlık kötü anlamda değil; daha çok düşünmeye, yüzleşmeye zorlayan bir tür.
Kitapta her şey simgelerle dolu: kalpsiz ceylan, orman, suskun anneler, korkak çocuklar, acımasız hatıralar… Ama bu simgeler gözümüze sokulmadan değil, aksine çarpılarak, sarsılarak anlatılıyor. Çok fazla karakter yok ama anlatılanlar sanki bir kişinin değil, birçok kadının ortak hikâyesi gibi. Ben en çok da bu ortaklığa dokunan yerlerde durup düşündüm. Mesela annelerle olan ilişkiler, çocukken yaşanan suskun acılar, toplumun kadına yüklediği o sessiz ama ağır yük…
Dili çok sade değil ama çok etkileyici. Cümleler şiir gibi, hatta bazıları kısa kısa notlar, haykırışlar gibi. Hızla okuyamıyorsun, her sayfada bir durma ihtiyacı hissediyorsun. Çünkü her cümle ya bir hatıra gibi ya da bir iç ses gibi karşına çıkıyor. Bazı yerleri tekrar tekrar okuyup sindirmem gerekti.
Kitabı bitirdiğimde aklımda net bir hikâye kalmadı belki ama bir his, bir gölge, bir atmosfer kaldı. Tıpkı bir rüya gibi. Okurken kalbimi biraz acıttı ama iyi ki okudum dedirtti. Özellikle kadın okurların kendilerinden izler bulacağı, belki de yalnız olmadıklarını hissedecekleri bir kitap. Erkek okurlar içinse bir kadının iç dünyasına bakma cesareti olabilir.
İçten söylemek gerekirse, Ormandaki Kalpsiz Ceylan kolay bir kitap değil ama kesinlikle
"Başlamak için en uygun zamanı beklersen hiç başlamayabilirsin; şimdi başla, şu anda bulunduğun yerden, elindekilerle başla."
