Aşeka
@perestiis
Unutmayı ceza gördüler, unutmak lütuftu; en çok hatırlamak istediğin insan, seni göğüs kafesi mezarlığında unuttu.
Şu anda okuduğu kitap
“Ben senin için okunacak kitaplar, anlatılacak hikayeler, altı çizili satırlar, güzel şarkılar ve rüyalar biriktiriyorum…”
Reklam
“Hayallerim dahi umutsuzluğu yaşarken benim umutlu olmam ne büyük ironiydi, değil mi?”
“Bana kendini anlatmak istemeyen birini kendinden kurtarmaya çalışıyordum; üstelik kendimi dahi kendimden kurtaramamışken. Ne uğrunaydı?”
Duygularını farklı göstermek konusunda daha önce hiç bu kadar bocalamamıştı. Gülmek zorunda kalıyordu, ağlamayı tercih ettiği halde.
Reklam