Rojin
@periilercennetii
143 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Orhan Kemal'in ağlayarak yazdığım dediği kitabı
Okurken Nazan gibi hissettim kendimi, onun yerine geçtim sanki, onun dertleriyle dertlendim, çektiklerine hayıflandım ama içimde hep bir ümit, sonunda her şeyin düzeleceğini,başına gelen her şeyin günü geldiğinde gün yüzüne cıkacağını umutla bekleyerek okudum, ama bunların hiçbiri olmadı. Nerden bilebilirdim kendisini hazin bir sonun beklediğini. Oysa ne çok isterdim mükâfatını almasını yaşadıklarının, olmadı, olduramadı...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bitti.
kulaklarım uğulduyor
ağlamak istiyorum
böyle avazım çıktığı kadar ağlamak
benim olmayan bir hayat hikayesini benimmiş gibi yaşamak
oturup dertlenmek istiyorum Gülşah'a
yaşadıklarına, yaşayamadıklarına
kafam uğulduyor.
Şu bir gerçek ki her insan diğerleri için derin bir sır ve gizemdir. Gece vakti büyük bir şehre girdiğimizde,birbirinin üzerine kümelenmiş evlerdeki her bir insan kendi sırrıyla kapatır evinin kapısını. Ve her bir odadaki insan sırlarını da hapseder odasına. Oradaki yüzlerce, binlerce göğüste atan yüreklerden her biri en yakınındaki kalp için bile bir sırdır.
İlk kez iyiliğin ve kötülüğün insanın içinde yaratabileceği haz adına ne varsa hepsini hissettim, fakat benim nelere vardığımı asla bilemeyeceksiniz,beni asla tanıyamayacaksınız: Ey siz insanlar, siz benim sırrımı nerden bileceksiniz!
Son 40 sayfasını ağlayarak okuduğum, okudukça ağladığım, ağladıkça bağlandığım bir serüven oldu benim için, dünyaya farklı bir pencereden bakmanızı sağlayacak bir kitap.
