Bazen en ağır yük, sırtında değil, yüreğinde taşıdığın yük olur. Töreyi sırtlayan yürek, sevdayı unutur; ama vicdan asla susmaz. İnsanın omuzlarına yüklenen yükler, çoğu zaman gözle görünür, elle tutulur şeylerdir. Ağır bir çuvalı sırtlamak, bir yükü taşımak insanın bedenini yorar, nefesini keser. Ancak insan ruhunu ve yüreğini ezen yükler, çok daha derin ve çok daha acı vericidir. Bu yükler, görünmez ama yürekten kopup gelen sızılar gibi insanı içten içe çürütür.
Toplumsal kuralların ve geleneklerin şekillendirdiği töre yükü de işte böyle bir yüktür. İnsanın sırtına değil, doğrudan ruhuna yüklenir ve orada derin yaralar açar. Töre, bir insanın kendi özgürlüğünü ve mutluluğunu hiçe sayarak, onun kaderine zincir vurur. Yürek, bu ağırlığı taşımak zorunda kalırsa, zamanla sevdayı, masumiyeti ve insani duyguları unutur hale gelir. Töreyi sırtlayan yürek, artık kendi sesini değil, toplumun dayattığı sesi duymaya başlar.
Ancak vicdan, insan ruhunun en derinlerinde, en saf haliyle varlığını sürdürür. Ne kadar bastırılmaya, susturulmaya çalışılsa da, o içsel ses asla kaybolmaz. Zaman geçtikçe törenin ağırlığı altında ezilen insan, vicdanın sesini daha da gür duymaya başlar. Çünkü vicdan, insanın ruhuyla bütünleşmiş bir hakikat gibidir; ne kadar kaçmaya çalışsan da peşini bırakmaz.
Reklam
... "Fakat sevgili bir vücutta bulunmayan bir şeyi kendinde taşımaya tahammül etmeyerek onu koparıp atabilmek, işte adaşım, yanlız bu sevmektir. " 𝘋𝘦𝘨̆𝘪𝘳𝘮𝘦𝘯'𝘥𝘦𝘯
"Seni saklayacağım inan
Yazdıklarımda, çizdiklerimde ,
Şarkılarımda , sözlerimde .
Ve sen kalacaksın kimse bilmeyecek
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaşayacaksın gözlerimde."
Bayan İrene'nin evli olmasına rağmen gizli bir beraberlik yaşadığı adamın eski sevgilisi tarafından öğrenilmesi üzerine korku ve utanç karışmıni sürekli ensesinde hisetmesi olağan üstü bir şekilde anlatılmışti. Ama son bölümde eski sevgilisinin eski sevgilisi zannettiği kadın ile ilgili ters köşe bir hal alması muazzadi. Ah sevgili İrene....
Kitap çok başarili 3 farklı hikayeden oluşuyor ama tam bir hikâyeye kendinizi kaptırdım derken sanki tam orda yarım kalmış gibi oluyor . Son kısımları biraz eksik hissettim onun haricinde günü birlik okunacak eserlerden
Reklam
Reklam