Perihan Çalıktosun

Doğu’nun Limanları
“Hayat kendi yolunu çizer hep; yatağından edilince hemen bir yenisini kazan nehirler misali.”
Sayfa 160 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Doğu’nun Limanları
“Bu, onun serüveni, onun savaşıydı. Bu, onun babasıydı.”
Sayfa 156 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Doğu’nun Limanları
“Ama o benim babam,”diyormuş üniversite yurdundaki arkadaşına. “Bir yabancı değil, babam, hücrelerimin yarısı,kanımın yarısı, saçımın rengi, çene yapım ondan geliyor. Babam.” Bu kelimenin tadını seviyordu.” “Peki ya bu baba; koruyucu, kocaman bir yırtıcı hayvan değil de zayıf, bitkin, yaralı, terk edilmiş bir yaratıksa? Ya kızı onun kanadının altına sığınmak yerine ona analık etmek zorunda kalırsa?”
Sayfa 155 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Doğu’nun Limanları
“Kızım o âna dek sadece soyumdandı; ama artık etimdendi.”
Sayfa 154 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Doğu’nun Limanları
“Bazıları, geleceğe olan inançlarını kaybetmedikleri için sabrederler. Bazıları, işi bitirmeye cesaret edemediklerinden. Korkaklık hiç kuşkusuz hor görülesi bir şey, ama gene de yaşamın düzenine dahil. Tıpkı boyun eğmek gibi, o da hayatta kalmanın bir aracı.”
Sayfa 151 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Reklam