Perihan Çalıktosun

Doğu’nun Limanları
“Zaman zaman kardeşim bir kurt , diye geçirmişimdir aklımdan. Bu doğru değil. Bir kurt sadece hayatta kalmak ya da özgürlüğünü kaybetmemek için savaşır. Tehdit edilmediği sürece, gururla, insanın yüreğini titreterek kendi yoluna gider. Kardeşimi daha çok yabanileşmiş köpeklere benzetebilirim. İçinde büyüdükleri evi hem özler hem de ondan nefret ederler. Hayat çizgilerinin özünde hep bir yara vardır. Terk edilmişlik, ihanet ya da nankörlük. Bu yarayla onlar ikinci kez doğarlar; gerisi yalandır.” “Kardeşimle benim aramda dengi dengine savaş olamazdı. Kaçmayı seçtim. Evet, kaçış, doğru kelime bu.”
Sayfa 119 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Doğu’nun Limanları
“Babamla aramdaki fark biraz da buydu. Bazen aynı şeyi düşünürdük, ama ben yanımdaki insanları incitecekse konuşmaktan kaçınırdım. O ise doğru bildiğinden kuşku duymadan bodoslama dalardı...”. “Hangisi daha iyiydi? Bugün, onun gibi davranmadığıma pişmanım. Ama hayallerindeki gibi bir isyankâr olamayışımın sebebi de, güçlü bir sesin gölgesinde yaşamış olmamdır kuşkusuz.”
Sayfa 113 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Doğu’nun Limanları
“Aşk ilk günkü gibi kalabilir, heyecan da öyle. Aylar da geçse, yıllar da geçse. Hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir.”
Sayfa 109 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Doğu’nun Limanları
“Geçmişe, saygı borcumun gerektirdiği kadar özlem duyuyordum, taparcasına sevdiğim ise gelecekti.”
Sayfa 108 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Doğu’nun Limanları
“Bizi savaş birleştirmiş olsa da, onunla barış içinde yaşamak istiyordum.”
Sayfa 108 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Reklam