Peri
@perysh
Dünya demişken altını çizmekte fayda görüyorum zira üzerinde nefes almak büyük marifet oldu artık.
Puan vermedi·88 syf.·
2023 5. kitabı
Güzellik Acıdır
Donna Tartt- Gizli Tarih
merhabalar, bu kitap popülerliğiyle beni büyüleyip bi anda kitaplığımda yer edindi ve sonra da bir süre için elimden düşüremedim kendisini. yani zaten biliyorsunuzdur ama çok çok kısaca konusu Hampden Üniversitesinde okuyan bir grup genç öğrencinin aralarından birinin ölümü üzerine gelişen olaylar. yani ne olabilir en fazla bu edebiyat okuyan zengin, aklı başında ve dış dünyadan tamamen soyutlanmış kendi dünyalarında yaşayan gençler arasında değil mi:)
öncelikle, bütün karakterlerini hem çook ama çoookkk sevdim hem de tek tek hepsine sinir oldum . (en çok Henry Winter’a)
neyse kitap bittikten sonra düşündüm durdum what makes this book so admiring and irreplaceable? yani ne olabilir acaba bu kitabı bu kadar ilahileştiren şey? -bence yazarın karakterlerin asla ama asssla gerçek yüzünü, amacını ve kişiliklerini tam anlamıyla yansıtmaması. öncelikle kitap bir karakterin pov’dan yani bakış açısından anlatılıyor ve bana sorarsanız çok da güvenilir bir anlatıcı değil kendisi. örnekler vererek anlatmayı çok isterdim ama spoi vermeyi sevmiyorum analizlerimde. (eğer okuyanlardan tartışmak isteyen varsa seve seve yapabiliriz btw) sonra, diğer karakterleri de betimlemesi veya gözlemlemesi de bir tık kafa karıştırıcı, çünkü çok övdüğü birini bi anda çok yerden yere de vurabiliyor canımız Richard. ve Richard’ı bi kenara alıp bir okur olarak bir daha gözlemlersek aslında hiçbir karakterin aklından geçenleri tam olarak anlamadığımızı görüyoruz. teşekkürler, sevgili Tartt hanımefendi.
şimdiii, gelelim diğer meselelere.. Tartt hanım demişken, gerçekten bu kadar uzatmaya gerek var mıydı? diye kendisine sormak isterim. bana sorarsanız gereksiz uzun betimlemeleri yoruyor okurken.
evet, kitapta eski Yunanca ve edebiyatı, kültürü ve mitolojisine çok atıfta
…yaşlanmıştı gerçekten, aşık olduğum o ışıl ışıl bakan kız değildi artık ama güzelliğinden hiçbir şey kaybetmemişti, duygularımı harekete geçirmekten çok yüreğimi paramparça eden bir güzelliğe bürünmüştü sadece.
“Gitmeni istemiyorum,” dedim.
“Ben de gitmek istemiyorum.”
“O zaman gitme.”
“Gitmek zorundayım.“
Durup birbirimize baktık. Yağmur yağıyordu. Yağmur rengi gözleriyle bana bakıyordu.