Beyza Burak
@pesimistpisi
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
"Hayatın bitmek bilmez binbir işlerinin arasında sahip olmamız gereken gerçek düşünceleri kaybediyoruz. Hiç durmaksızın en iyi yemek ve içecekleri, en rahat oturacak ve yatacak yerleri hazırlamayı düşünüyoruz. Hepimiz budalaca, giyinip süslenmeye ve değerli vaktimizi zevk ve eğlence içinde geçirmeye çalışıyoruz.
Memleketimizde artık maneviyatla uğraşan neredeyse hiç kimse kalmamış gibidir. Yarınlarımızı düşünen idealist insanlar kayboldu.
Kendinize zarar verecek alışkanlıklar edinmeyin! Çünkü bir insanda bir alışkanlık kökleşti mi, o insan artık o alışkanlığın kölesi olur. Sizler hiçbikimsenin ve hiçbir şeyin kölesi olmayın!
Eğer bir süre tembellik yakanıza yapışır ya da herhangi zarar verici bir oyun, bir eğlence sizi kendine çekmeye başlarsa, o anda duygularınıza ve olur olmaz isteklerinize hâkim olun. Hayatınıza en
faydalı olabilecek bir şekilde çalışmaya ve hareket etmeye kendinizi mecbur bilin. Bir kötülük yaptığınıza inanıyorsanız, bunu kendi kendinize itiraf etmekten ve bunu telâfi etmekten çekinmeyin. İleriki yıllarda sizi utandıracak şeylerden şimdiden uzak durmakla manen güçlü olun."
Okula daha önceden devam etmiş olan ve o yıl okula yeniden kaydı yapılan öğrenciler,
Raçinski'nin dersine geldikleri zaman, öğretmenin ders kürsüsünün tertemiz olduğunu fark ettiler. Kürsüsünün üstü temiz beyaz bir bez ile örtülmüş, bir köşesine de bir çiçek saksısı konmuştu.
Öğretmenin arkasındaki duvara ise, iki küçük güzel ve şirin bir manzara resmi asılmıştı.
Raçinski:
"Bu derste hepimiz beraber çalışacağız. Siz beni tanıyacaksınız, ben de sizi tanıyacağım. Ben sizi çok yakından tanımak isterim. Siz de benim nasıl ders verdiğimi böylece görürsünüz."
Raçinski bu sözleri o kadar tatlı o kadar yumuşaklıkla söylemişti ki, kıştan sonra gelen ilkbahar havası gibi, birden sınıfın içini ılıman bir iklim kaplamıştı.
Reklam