"Kralların, seyyahların ve yazarların büyümeden ya da yaşlanmadan önce neye
benzediklerini göstermenin daha iyi olduğunu düşünüyorum; çünkü aksi takdirde
her şeyi önceden bildikleri ve hiçbir zaman
genç olmadıkları izlenimi uyandırırlar. Bu
yüzden de çocuklar devlet adamı, seyyah
ve yazar olamayacaklarını düşünür, oysa
bu doğru değildir.
“Sevgi isteği, kendi kendine yaşamı kanıtlama dileği kadar büyük. Belki kendilerine yaşamı kanıtlamaya gerek duymayan insanlar, sevgileri de derinliğine duymadan, acıya dönüştürmeden yaşayıp gidiyorlar. Ya da sevgiyi sevgi, beraberliği beraberlik, ayrılığı ayrılık, yaşamı yaşam, ölümü ölüm olarak yaşıyorlar. Oysa yaşam ölümle, ölüm yaşamla tanımlı.”
“Zaman zaman kendimi tüm insanlıktan daha güçlü duyuyorum, ama kendimi aynı anda çıplaklıklarından sıyrılmaya çalışan ağaçlar kadar da bırakılmış duyuyorum.”