“Peki kabuğun içinde ne var? Salyangoz mu? “
“Hiç”dedim.”Hava.”
“Aynı şey değil,”dedi.”Hiçlik boşluktur,havaysa başka her şeyi doldurur.Nefestir,yaşamdır,candır,konuştuğumuz sözlerdir.”
Kader,özünde kendimizle tekrar tekrar yeni baştan karşılaşmaktan başka bir şey değildir.Kendi çözülmüş veya çözülmemiş kişilik bölümlerimizle,kendi önyargılarımızla ,düşüncelerimizle,ölçütlerimizle ve ideallerimizle,dürtülerimizle,duygularımızla,kendi özgürlük arzumuzla ve iktidar çabalarımızla karşılaşmalar .
Eğer hastalık bedensel organizmanın dengeyi,uyumu yeniden bulmak için patolojik bir uyarıya tepkisiyse,kader de insanı dengeye yeniden kavuşturacak dış olayları çeken bilinç dışının bir tepkisidir.