Kambur balinanın şarkıları çok güzel başladı ama benim için güzel devam etmedi. Bir kadının ilgisiz, benmerkezci eşinden ayrılması için kocasının varlığı ve davranışları yeterli olabilecekken illa kadının ciddi travmalarinin olması gerekçesi ve sonunda herseye rağmen aynı toksik ilişkiye geri dönmesi ve bunun olması gereken şey buymuş gibi normalleştirilmesi anlayabileceğim bir şey değil.
Ah bee,
Çok güzel başlayan ve bir okadar heyecanla devam eden bir kitap. Tek üzüldüğüm konu 200.sayfada malesef kitabın esprisini anlamam oldu. Sonraki sayfaları 'düşündüğüm gibi değildir inşallah' hissiyatıyla okusam da, sonuç tahmin ettiğim gibi çıktı.
Ben yazarı Hikayeci kitabıyla tanıdım. O kitabını o kadar çok sevmiştim ki tamam dedim artık bu yazarın tüm kitaplarını okumalıyım. Ama her defasında büyük bir hüsrana uğruyorum.
Şimdiye kadar gereksiz uzatılmış dediğim tüm kitaplardan özür diliyorum. Bu kadar gereksiz uzatılmış bir kitap daha görmedim. Filler hakkında bu kadar bilgiye gerek var mıydı, biraz tadında bırakılamaz mıydı?
Okuyorum hiç bir belirti, bir es verilmeden bir bakıyorum farklı bir yerde ve zamandayız. Bu da okuma aralarında sık sık kafamı karıştırdı. Yani konu ve son farklıydı. Hiç sevemedim de diyemem ama ilk defa bir kitabı bu kadar merak ederken yarım bırakacaktım.
Adını Sen Koy farklı dönemlerde yaşayan hak ettikleri değeri göremeyen iki yetenekli kadının -Melina ve Emilia -hikayesini anlatıyor. İkisinin de ortak noktası, çalışmalarının tanınması için isimlerini bir erkek figürün arkasına saklamak zorunda olmaları.
Hikaye iki farklı zaman diliminde bu kadınların bakış açısından anlatılıyor.
Melina Green günümüzde, Emilia Bassano ise geçmişte Elizabeth dönemi İngiltere'sinde yaşıyor. Ve Melina , Emilia'nın soyundan geliyor.
Jodi Picoult'dan okuduğum ikinci kitap #adinisenkoy Ve büyük bir keyifle okudum. İki zaman dilimi arasında tarihsel olan hikaye beni daha çok cezbetti açıkçası. Emilia Bassano'nun hikâyesi -bana göre- çok daha merak uyandırıcıydı. Bunda karakterin gerçek bir kadından esinlenilmiş olmasının katkısı var sanırım.
Jodi Picoult , Adını Sen Koy 'da William Shakespeare'in oyunlarını kendisinin yazmadığı fikrini ele alıyor. Ve bu oyunların büyük çoğunluğunun Emilia Bassano'ya ait olduğunu anlatıyor. Bu konu ile ilgili çok kapsamlı bir araştırma yaptığı da kitabın sonunda anlaşılıyor. Kitabı okuduktan sonra,bir -acaba- kalıyor insanın aklında. Jodi Picoult bu kitap da kadın olmanın ne kadar zor olduğunu, bir şeyleri başarmak için ne büyük mücadeleler verildiğini o kadar güzel anlatmış ki.
Farklı zaman dilimlerinde yazılan hikayeleri okumayi seviyorum ve bu kitap da güzeldi diyebileceğim , aklımda kalacak kitaplardan oldu.
Kitabı okurken o kadar duygu yoğunluğu yaşıyorsunuz ki hangisine kızıp üzüleceğinize şaşırıyorsunuz. Anne Sarah 2 yaşındaki kızı kate kanser olduğunu öğreniyor ve dünyası tepe taklak oluyor. Kate tam uygun donör olacak bir kardeş yapmaya karar veriyorlar Anna dünyaya tam doku uyumuna sahip genler seçilerek dünyaya geliyor öncesi sadece doğumda alınacak kan olarak düşünülse de sonrasında kemik iliği, lökosit bağışıklık güçlendirmek için herşey alınmaya başlanıyor. En son kate böbrek nakli olması gerekir ve 13 yaşındaki anna ailesine dava açar yaşadıklarını Anna açısından düşününce ne kadar zor olduğunu annenin iki kardeş arasında birini yaşatmak isterken Anna ve abi Jesse yi ne kadar unuttuğu çocukların kendilerini göstermek için neler yaptığını okudukça beni de görün çağrılarına çok üzüleceksiniz.
Hani bazı kitaplar okunur biter ama etkisi hep sürer öyle bir kitap kalbimi bıraktığım çok beğenip çok duygu yoğunluğuyla okuduğum en son zamanlarda en çok etki bırakan kitap.
Yazarın sağlık alanında ne kadar bilgili olduğu her okuduğunuzdaki detaylarda çok güzel görünüyor.
