Bir inasan, görünmez olmak için bu kadar içi boş hissedebilir miydi? Ya da belki de insanlar sadece görmeyi umdukları şeyi görüyorlardı. (...) Ne olursa olsun sessizlik ona gayet uyuyordu. Bu şekilde zihnini geçip giden dünlere odaklamak ve sakin kalmak daha kolaydı.
Her problemin bir çözümü vardır ama her çözümden sonra mücadele edecek yeni problem, üstesinden gelinecek yeni bir görev olurdu. Bir şeyi çözdükten sonra durmazdınız. Devam ederdiniz; iyi bir yol yeni bir yön bulurdunuz, daha iyisini yapmaya ve daha iyisini yaratmaya çalışırdınız. Bir şeyi yıkmak bir son değildi; daha güzelini, daha iyisini, daha doğrusunu yapmakla sona ulaşırdınız. Ya da belki son hedef diye bir şey hiç yoktu. Bir şeyi başarırdınız ve sonrasında değişirdiniz, başka bir şeyi başarmaya hazır olurdunuz. Birbiri ardına problemleri çözerdiniz; ta ki dünyayı değiştirene dek.