Etrafta bir sürü üzgün, bitkin, bütün o yıpranmaya karşı direnen insan yığını. Herkes çok yorgun ya da kırgın. Terk edilmiş ya da terk etmiş... Kalbi kırılmış ya da kalp kırmış... Paramparça olmuş ruhlar... Kayıp, şuursuz bir ruh yığını... Ve bu isimsiz orduya ev sahipliği yapan kocamış, pamuk yüzlü yaşlı bir kadın... İstanbul.