Güvercinim , Bir tanem
Kitabın neredeyse ilk yarısına kadar olan kısmı çok yavaş akarken sonrasında bir anda sizi içine çekip bir an önce bitirmeniz için meraklandırıp sürüklüyor. Makar Devuşkin ile Varvara Alekseyevna arasında olan aşkın koşullar hayatın zorlukları maddi imkansızlıklar nedeniyle gelişememesini anlatsa da ben buna tamamen katılmıyorum . Kitabın tamamında Varvara’nın kendini Makar’a tamamen kaptırmadığını, maddi açıdan ve sağlık problemleri nedeniyle geleceğini güvene alabileceği başka bir çözümü aradığını görüyoruz . Aynı zamanda Makar’ın da sürekli kendisini küçük görmesi özellikle Varvara’ya denk görmeyip onu çok üstün görmesi nedeniyle aslında yaşanabilecek en azından denenebilecek bir aşkı biraz platonikmiş gibi yaşadığını , kendi içinde çok yükseldiğini ama bu nedenle adım atmaktan hep çekindiğini görüyoruz . Aynı zamanda kendisi hayatını aslında iyi bir şekilde yaşama ihtimali varken maddi olarak Varvara’ya türlü destekler verip kendisini de çıkmaza sokmasınını da aslında ikisi arasındaki dengeyi sağlamaya çalışma iç güdüsüyle yaptığını düşünüyorum
Uzun zamandır kitap incelemesi yapmamıştım. Bu eserle birlikte üzerimdeki ölü toprağını da atma fırsatı bulmuş oldum :)
Ömrü boyunca aşık olmamış insanlara bile aşkı hissettirebilecek kadar güzel mektuplar yazmış Ahmed Arif.
Fakat kitabı yeni bitirmiş biri olarak, ilk birkaç mektupdan sonra Ahmed Arif'in ürkütücü derecede saplantılı olduğunu düşündüm. Okurken benimde ciğerimin sızladığı, "Çünkü çok aşık" dediğim bölümler oldu. Leyla, evlenip yuvasını kurduktan sonra dahi yazar, bitmek tükenmek bilmeyen bir umutla ona mektup yazmayı sürdürüyor, hatta "Suskun" isminde bir şiir yazıp Leyla'ya düğün hediyesi olarak armağan ediyor. Yazarımız bunca acının, sefaletin, yalnızlığın içinde tutunacak tek dal olarak Leyla'yı görmüş, aşkını, aşkına yazmayı bir tutku bellemiş. Karanlığın içinde doğan ufacık bir ışığı almış, büyütmüş büyütmüş ve aciziyetini anlamlandırabileceği yegane amaç yerine koymuş. O kadar güzel sevmiş ki, beklentisiz ve saf. Fakat her şeyin olduğu gibi sevdanın da bir sınırı olduğu görüşündeyim. Ben, Leyla'nın eşi Mehmet Bey olsaydım, bu olaylar karşısında nasıl bu kadar ılımlı kalır, eve gelen mektuplara nasıl tahammül ederdim gerçekten bilmiyorum.. Tabi bu durumda da böyle bir edebi eser ortaya çıkmayacaktı. O da farklı bir tartışma konusudur, tüm görüşlere saygı duyarım.
İşin diğer bir ilginç yanı da, bu ağır platonikmiş gibi görünen ilişkide Leyla'nın mektuplara kıyamaması ve hayatı boyunca özenle saklamasıdır. Burdan da ayrı bir tez konusu çıkabilir :)
Eserde, Leyla Erbil'in verdiği yanıtlar maalesef ki yer almıyor. Bu nedenle bütünleşik bir bakış açısı kazanmak adına Leyla Erbil'in hikaye ve romanlarının okunmasını tavsiye ederim.
İyi okumalar.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
18. yüzyıldaki saplantı bir aşkın sonucundaki bunalım ve derin duygular.. Yazar, tüm o içli duygularını kaleminden bir bir akıtmış. Tam olarak platonik bir aşk değil ama okurken sadece acı çekeni hissettiğimiz için platonikmiş gibi geliyor.Aslında biz bu hikayeye kara sevda da diyebiliriz.
İnsanı çoğunlukla yöneten duygularının kontrolü elden gittiğinde insan zihninin nasıl karıştığını gözlemleyebilirsiniz. Bazı olaylara, bazı durumlarda mantığın gücü yeterli gelmeyebilir.
Tabi 21. y.y da bu kitabı değerlendirmek istediğimizde; o yıllarda bir akımına nasıl sebep olduğunu bir anda idrak edemeyebiliriz( günümüzde benzer duygular yaşayan ya da yaşamış olanlara daha anlaşılır gelebilir) Belki de bu y.y da mafya babalarının dizilerini ya da fantastik filmleri izleyerek etkilenen ve sürü psikolojisine dahil olan gruplar olduğunu düşünürsek, o yıllara da farklı akımlara anlam verebiliriz.
Özellikle kitabın yarısından sonra, yazarın güzel betimlemelerini görmeye, onunla duygusallaşmaya başlayabilirsiniz.
Bence okunası bir kitap.
