pleiones
@pleiones
15 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·382 syf.·
2024 6. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Freud, sanatçıyı bir ruh hastası gibi görür. Başka ruh hastalarından farkı, ‘yüceltim’ (sublimation) yapabilme yeteneğidir. Bu yetenek sayesinde kendi hastalığını nesnelleştirir, içinden atar, içini boşaltır ve rahatlar. Öte yandan, aynı kompleksin öğeleri bütün insanlarda varolduğu için, herkes bu eserleri okuyup onlardan zevk alabilir.
Hepimiz gülünç bir oyunun içinde debelenip duruyoruz. İçimizde bastıramadığımız arzu bizi bir oyundan diğerine sürüklüyor. Hayat boyunca amaçsızca koşturup duruyoruz. Uyandığımız andan itibaren bir gün başlıyor ve bitiyor. Bizden bağımsız olarak kayıtsızca kendiliğinden yok olup giden günü biz bir yaşam olayı haline getirmeye çalışıyoruz. Bu çaba bizi yoruyor, bizi tüketiyor.
Çocuğun anneye olan ihtiyacı sevilme, beslenme ve korunmayı kaybetmeme çabası gerçekten de küçümsenecek bir şey değildir. Hatta birçok yetişkin insanda annelerine bağlılığın sürdüğü ve eşlerinde bile annelerinin bir devamını aradıkları görülebilir. Erkeğin annesine olan bağlılığı anlaşılır bir olgudur. Daha doğmadan önce, bir ceninken anne onun dünyasıdır. Anne onu sarar, korur ve besler, doğumdan sonra bile aynıdır durum. Annenin yardımı olmadan yaşamda kalması olanaksızdır. Anne figürüne olan bağlılık ve bağımlılık herhangi bir başka insanda olan bağlılıktan farklıdır. Anneye bağlılık, çocuğun hiçbir sorumluluğu olmadan ve çaba göstermeden korunup, sevildiği duruma olan bir özlemdir. Ama bu özlemi duyan yalnızca çocuk değildir. Dünyayı göz önüne alacak olursak, her insan çaresiz ve güçsüzdür, tıpkı bir çocuk gibi. İnsan kendini koruyabilir ve bir ölçüye kadar da kimseye muhtaç olmadan yaşayabilir. Ancak karşı karşıya kaldığı tehlikeler, riskler ve bilinmezlikler düşünülür; hastalıklar, fakirlikler ve haksızlıklarla mücadele gücünün ne denli az olduğu göz önüne alınırsa, belki de yetişkinlerin çocuklardan daha fazla güçsüz ve yardıma muhtaç oldukları ortaya çıkar. Çünkü çocuğun onu her türlü tehlikeye karşı koruyan sevgi dolu bir annesi vardır. Yetişkin bir insanın ise kimsesi yoktur. Arkadaşları, karısı ve bazı sosyal güvenlik önlemleri ona yardımcı olurlar. Ama yine de kendini korumak ve istediklerini elde etmek olanakları son derece kısıtlıdır. Bu durumda yeniden bir anne ve yeniden çocuk olabileceği bir dünya arayışı içinde olmasına şaşırmamak gerekmektedir. Freud'un yanıldığı ve varsayımları yüzünden yanılmak zorunda olduğu nokta, anneye olan bağlılığın cinsel yönde olduğu inancıydı. Bu bağlılığın asıl nedeni az önce belirttiğimiz o cennetsi duruma duyulan
