Kahnî; kahniya heyata însan, zayîn; kahniya evîn û evîndarîyê, zelaliya zaroktiyê, westa kalbûnê, kêf û henekê, best û coşê, şeng û şongê, xebat û lebatê, şer û pevçûnê, kîn û nefretê û mirin û kuştînê... Kahnî, kahnîya wîndabûna heyata însan, mirin... Heyata min, ji kahniyekê ber bi kahniyeke din.
Biserneketin, mîna birîna min, birîneke xedar e, ku hêdî hêdî birîndar dikuje.
Bugün yaşadığım dünya, bir süre önce yaşadığım dünyadan ne kadar farklı!
"Hepimiz, bizden önce, bizim dışımızda biçimlenmiş bir dünyaya doğuyoruz, o dünyanın bir yerinde, oraya özgü sorunlar arasında."
Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi: Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: "seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda"
