Kirli bir tükeniş.
Durmadan, boyuna gelen doyumsuzluk?
Azalarak çoğalan acılar.
İnce olamayışlar.
Katre katre güvensizlik.
Artık içimle dışım beraberler, düşünemez oldular.
Sonu yok Pina
İnan hep aynı.
Çi bû çi nebû, wa êşek nû bû Kevnar bû, ji kevnarên herî berê Wa xemên min, pêre ar, pêre har bûn Bênav bû Bêyî zar û ziman bû.
Ne idi ,ne değildi O yepyeni bir acı Ve antikti en eski olandan Kederlerim onunla bir harlı yangındı, İsimsizdi, dilsizdi Tanıdıktı ama yine kayıptı.